Content

Σάββατο, Μαΐου 20, 2006

"I'm goin' back to New Orleans"

Εχτές βραδάκι με το μαγιάτικο αεράκι να επιτίθεται στα κλειστά βλέφαρα του χειμώνα, σκεφτόμουν πόσο ίδρωνε η ανθοδέσμη στα χέρια της νύφης.
Πώς το ένα χέρι κρατούσε το χέρι του γαμπρού και το άλλο απελπισμένο, ίσως αναζητώντας μια τελευταία άγκυρα για να πιαστεί πριν πέσουν τα δάκρυα της μάνας στο μωσαϊκό, έσφιγγε σταθερά την ανθοδέσμη.
Εμένα πάλι μου χύθηκε όλο το ρύζι από το ολοκέντητο σακουλάκι και στο χορό του Ησαία χτυπούσα παλαμάκια.

Κατα τ' άλλα, ο υπόλοιπος κόσμος με του πού με έβλεπε, γούρλωνε τα μάτια και με κατάπινε: "Πώπω!!Τίνος είσαι εσύ; Μεγάλωσες!Και στα δικά σου, και στα δικά σου!"

Ουφ! Και του χρόνου, και του χρόνου.

5 σπόροι:

Ανώνυμος
at: Σάββατο, Μαΐου 20, 2006 9:44:00 μ.μ. είπε...

Και του χρόνου..στα δικά σου,λέω εγώ;)

:-*

-Ο λύκος-

Κοπρολάγνος says:
at: Σάββατο, Μαΐου 20, 2006 10:29:00 μ.μ. είπε...

Τι απίστευτη φρίκη.
Ζωή σε λόγου μας.

παπαρούνα says:
at: Δευτέρα, Μαΐου 22, 2006 12:02:00 π.μ. είπε...

#λύκε, τέτοια λέγε εσύ και στο πρόγραμμα συναυλίων...ο Χατζιγιάννης δεν θα συμπεριληφθεί:ρ
#που είστε επιτέλους;;;

Μαύρος Γάτος says:
at: Δευτέρα, Μαΐου 22, 2006 6:30:00 μ.μ. είπε...

Παπαρούνα, και του χρόνου θα ξανανθίσουν οι παπαρούνες.. ναι...

Αλλά στα παιδιά γιατί και του χρόνου βρε;;;;;;

Για ψάξε το λίγο...

(οι φίλοι δεν είναι για να γλύφουν, νομίζω, αν μπορώ να θεωρηθώ φίλος)

Σ:)

παπαρούνα says:
at: Τρίτη, Μαΐου 23, 2006 11:57:00 μ.μ. είπε...

#μαυρε γάτε, δε χάσαμε και τίποτα για να το βρούμε...
Τα παιδιά να ζήσουν, να ευτυχίσουν, να έχουν καλούς και γερούς απογόνους κτλ κτλ...
Λοιπόν...
Και στα δικά σας, και στα δικά σας!

Η φωτογραφία μου
Επέλεξα επίτηδες την οδό Μαυροματαίων, για να ξορκίζω την έκφραση "μαύρα μάτια κάναμε να σε δούμε"... Γ.Ξανθούλης
"ο σουρεαλισμός αποδεικνύει ότι το υπερπραγματικό είναι η ίδια η ανυπότακτη πραγματικότητα απαλλαγμένη από το κοινότοπο."
Μαλβίνα Κάραλη
____________________

"Μασάω λαίμαργα το καιρό
κι όλο σε περιμένω"

Γιάννης Κοντός

στο ψάξιμο

"Νύχτωσε πάλι
Η μέρα που ήταν να 'ρθει σήμερα τι απέγινε;"

Γιάννης Αγγελάκας
____________________

"Έχω ζήσει τόση πολύ βουβαμάρα εδώ μέσα, που για μένα τα γράμματα παίζανε το ρόλο συζήτησης. Μετά κατάφερα να κουβεντιάζω ολομόναχη."
Ιωάννα Καρυστιάνη
"Κανείς να μη μάθει πώς ζήσαμε,
κανείς να μην ξέρει από πού ερχόμαστε και, προπαντός,
κανείς να μη μάθει ποτέ πώς πεθάναμε."

Γιώργος Χειμωνάς
____________________

"Είναι η περίληψη
των σιωπών μου που εκρήγνυται και φέγγω ολόκληρη
όταν λυπάμαι"

Στέλλα Βλαχογιάννη
____________________

"Η οικογένειά μας έπασχε
από μιαν ανίατη ασθένεια:τις αναμνήσεις"

Μάνος Ελευθερίου

όλο το σώμα μου συρτάρια

"Ζήσαμε πάντοτε αλλού και μόνον όταν κάποιος μας αγαπήσει
ερχόμαστε για λίγο."

Τάσος Λειβαδίτης
____________________

"πιάνομαι γερά από
τον τρόπο μου που έχω να σαρώνομαι"

Κική Δημουλά
____________________

"Κάθε φορά που σώζεται κάποιος συναντάει το παιδικό εαυτό του με τρύπες σ' ολόκληρο
το σώμα"

Χρήστος Βακαλόπουλος




followers