Content

Τετάρτη, Απριλίου 19, 2006

Justelene


Μ.Τετάρτη

Δε θέλω να ξέρω. Πονάει η γνώση και γίνεται απόγνωση. Το μόνο που θέλω είναι τα μάτια να γεμίσουν θάλασσα. Να χωθεί στις κόγχες ο αγέρας που κοχλάζει καλοκαίρι. Καλοκαίρι με μπράτσα γυμνά σαν λευκά περιστέρια ικανά να πετάξουνε και να γκρεμιστούνε.
Θέλω θάλασσα.

17 σπόροι:

0 Comments says:
at: Τετάρτη, Απριλίου 19, 2006 9:22:00 π.μ. είπε...

Καλό Πάσχα καλή μου!

Art Attack says:
at: Τετάρτη, Απριλίου 19, 2006 2:38:00 μ.μ. είπε...

Μωρε ανδρα θελεις απλα το μεταθετεις σε αλλες λεξεις!:P
Αντε Καλο Πασχα, μη γινω περισσοτερο κακος, γιατι εισαι και η αδυναμια μου!

Καλη ανασταση μικρο!

Κοκκινο Μπαλονι says:
at: Τετάρτη, Απριλίου 19, 2006 2:46:00 μ.μ. είπε...

Εγώ πάλι πάντα προτιμούσα το βουνό.

Κοπρολάγνος says:
at: Τετάρτη, Απριλίου 19, 2006 3:55:00 μ.μ. είπε...

Και εγώ τα βρωμερά και σκοτεινά υπόγεια της πόλης. Πάντως καμιά φορά γουστάρω να αράζω στις παραλίες που έχουν γίνει τασάκια από τους βρωμερούς καπνιστές. Να ατενίζω το πέλαγος με τα υπέροχα σκουπίδια του. Να αναπνέω αέρα από το διπλανό εργοστάσιο. Και να απολαμβάνω την παρέα υστερικών χοντρέληδων και καθυστερημένων νάνων.

ggl says:
at: Τετάρτη, Απριλίου 19, 2006 6:34:00 μ.μ. είπε...

Στον βυθό της κάποτε ένιωθα γαλήνη, μέχρι που μέσα στην τόση σιγή ακούστηκε και η συνείδησή μου, από τότε την αποφεύγω.

παπαρούνα says:
at: Τετάρτη, Απριλίου 19, 2006 10:10:00 μ.μ. είπε...

#μηδέν κόμμεντς, καλό Πάσχα και σε σας! Να φάτε, να πιείτε, να διασκεδάσετε...γιατί έχουμε και μια Γιουροβίζιον να περιμένει:ρ

#Αρτάκη, πας να μου τη βγεις από αριστερά για να ισοφαρίσεις το 1-0;...:D...η αλήθεια είναι πως ένας άντρας θα ήταν απαραίτητος στην προκειμένη φάση. Τον θέλω δεμένο χειροπόδαρα πάνω στη λαμπάδα μου! :ρ
Καλό Πάσχα και σε σας:)

#Κόκκινο μπαλόνι του βουνού, γούστα είναι αυτά...Εγώ φύτρωσα δίπλα στη θάλασσα..:)

#Κοπρολάγνε, μου αρέσετε γιατί είστε ιδεαλιστής:ρ

#Τζιτζιελ, δεν σας πολυκαταλαβαίνω...Βυθός;Συνείδηση; Τί εννοείτε; Παρακαλώ επαναλάβετε:)

ggl says:
at: Τετάρτη, Απριλίου 19, 2006 10:51:00 μ.μ. είπε...

Για την θάλασσα μιλούσα, τεσπα.

Respect says:
at: Παρασκευή, Απριλίου 21, 2006 7:22:00 μ.μ. είπε...

Η "απαίτησή" σου μοιάζει από εκείνες που θεωρητικά δεν ζητάμε σχεδόν τίποτε, αλλά δυστυχώς μοιάζει να ζητάμε τόσα πολλά...

Respect says:
at: Δευτέρα, Απριλίου 24, 2006 11:49:00 π.μ. είπε...

Την θάλασσα εννοώ...

παπαρούνα says:
at: Δευτέρα, Απριλίου 24, 2006 6:00:00 μ.μ. είπε...

Ρεσπεκτ, όσο δύσκολο και να ήταν , τη βήκαμε τη θάλασσα!
ιδού:
http://download.yousendit.com/4B2965806B004212
:)

Respect says:
at: Τετάρτη, Απριλίου 26, 2006 9:45:00 μ.μ. είπε...

Το θέμα είναι να την νιώθεις και να την αισθάνεσαι επίσης...
Πάντως, καλό είναι (και μια αρχή) να βρίσκουμε τα πράγματα που θέλουμε (και τα πρόσωπα)

παπαρούνα says:
at: Πέμπτη, Απριλίου 27, 2006 12:08:00 μ.μ. είπε...

"Θα βάλω κόκκινο βαθύ κραγιόν
και θα πετάξω στην φωτιά τα άδικα τα λόγια
δεν ξαναγίνομαι γιορτή των αλλονών
ορκίζομαι στον ουρανό που μ' αγκαλιάζει χρόνια
καρδιά μου σώμα μου γλυκό
ενα ταξίδι αρχίζει
θα γίνουμε ενα θα το δεις
με αυτό που μας αξίζει
θα γίνω αέρας και θα κρατώ της νύχτας
την ανάσα σαν θα γεννιέται φως
θα κρατώ την νύχτα καρδιά μου
θα βάλω κόκκινο βαθύ κραγιόν γιατί ο καιρός δεν με τρομάζει
ορκίζομαι στον ουρανό που χρόνια μ' αγκαλιάζει δεν με τρομάζει
καρδιά μου σώμα μου γλυκό
ενα ταξίδι αρχίζει
θα γίνουμε ενα θα το δεις
με αυτά που μας αξίζει"

Respect says:
at: Πέμπτη, Απριλίου 27, 2006 5:30:00 μ.μ. είπε...

Αν και ελπίζω να ξέρεις την άποψη (και το αντίστοιχο post) για το δικό μου/σου/του/μας/σας/τους, θα ήθελα πολύ να μου πεις τίνος είναι... Μακάρι δικό σου.

παπαρούνα says:
at: Πέμπτη, Απριλίου 27, 2006 11:30:00 μ.μ. είπε...

όχι, όχι!Δεν είναι δικό μου-μακάρι να ήταν εδώ που τα λέμε:ρ...
Είναι του Κωνσταντίνου Βήτα, το τραγουδά η Τάνια στον δίσκο: "Το χρώμα της Μέρας"..
είχε γίνει και βιντεο-κλιπ..μου κάνει εντύπωση που δεν το ξέρεις

Respect says:
at: Παρασκευή, Απριλίου 28, 2006 12:59:00 μ.μ. είπε...

Ομολογώ πως με αυτή την σκηνή δεν τα πάω πολύ καλά.
Ούτως ή άλλως, δεν "δενόμουν" ποτέ τόσο με τις μουσικές, που να θυμάμαι τίτλους και σια. Απλώς συγκρατώ ρυθμούς, που αρέσουν στο αυτί μου. Θα το ψάξω πάντως, γιατί είναι καταπληκτικός στίχος.

Και μακάρι, αφού σου αρέσουν, να κατορθώσεις κι εσύ να κάνεις κάτι ανάλογο.

παπαρούνα says:
at: Σάββατο, Απριλίου 29, 2006 6:52:00 μ.μ. είπε...

και όμως σου είπα μλκ...
Όχι Κωνσταντίνος Βήτα...
αλλά
Μιχάλης Δέλτα...
-τους έμπλεξα:ρ-

Respect says:
at: Δευτέρα, Μαΐου 01, 2006 3:01:00 μ.μ. είπε...

Δεν τρέχει τίποτε... Ούτως ή άλλως, ένα και το αυτό μοιάζει.

Και πάλι καλό!

Η φωτογραφία μου
Επέλεξα επίτηδες την οδό Μαυροματαίων, για να ξορκίζω την έκφραση "μαύρα μάτια κάναμε να σε δούμε"... Γ.Ξανθούλης
"ο σουρεαλισμός αποδεικνύει ότι το υπερπραγματικό είναι η ίδια η ανυπότακτη πραγματικότητα απαλλαγμένη από το κοινότοπο."
Μαλβίνα Κάραλη
____________________

"Μασάω λαίμαργα το καιρό
κι όλο σε περιμένω"

Γιάννης Κοντός

στο ψάξιμο

"Νύχτωσε πάλι
Η μέρα που ήταν να 'ρθει σήμερα τι απέγινε;"

Γιάννης Αγγελάκας
____________________

"Έχω ζήσει τόση πολύ βουβαμάρα εδώ μέσα, που για μένα τα γράμματα παίζανε το ρόλο συζήτησης. Μετά κατάφερα να κουβεντιάζω ολομόναχη."
Ιωάννα Καρυστιάνη
"Κανείς να μη μάθει πώς ζήσαμε,
κανείς να μην ξέρει από πού ερχόμαστε και, προπαντός,
κανείς να μη μάθει ποτέ πώς πεθάναμε."

Γιώργος Χειμωνάς
____________________

"Είναι η περίληψη
των σιωπών μου που εκρήγνυται και φέγγω ολόκληρη
όταν λυπάμαι"

Στέλλα Βλαχογιάννη
____________________

"Η οικογένειά μας έπασχε
από μιαν ανίατη ασθένεια:τις αναμνήσεις"

Μάνος Ελευθερίου

όλο το σώμα μου συρτάρια

"Ζήσαμε πάντοτε αλλού και μόνον όταν κάποιος μας αγαπήσει
ερχόμαστε για λίγο."

Τάσος Λειβαδίτης
____________________

"πιάνομαι γερά από
τον τρόπο μου που έχω να σαρώνομαι"

Κική Δημουλά
____________________

"Κάθε φορά που σώζεται κάποιος συναντάει το παιδικό εαυτό του με τρύπες σ' ολόκληρο
το σώμα"

Χρήστος Βακαλόπουλος




followers