Content

Παρασκευή, Απριλίου 21, 2006

"δέκα τηλέτυπα μες στη ματιά σου"

Μεγάλη Παρασκευή εκτός των τειχών και με καιρό βαρύ και μουτρωμένο. Ελάχιστες ηλιόλουστες Μ. Παρασκευές μπορώ να θυμηθώ. Μόνο πένθιμες.Κυλάνε τα μάτια πάνω στην άσφαλτο γραπώνοντας το φρέσκο πράσινο της Άνοιξης και την ασπρίλα του ορίζοντα. Χτες στο μοναστήρι μπήκε μια νυχτοπεταλούδα και πέταγε πάνω από τα κεφάλια μας. Πάνω και από το κεφαλάκι του μικρού αγοριού με την παραλυσία στο σώμα. Πέταξε, έφερε δυο τρεις στροφές πάνω από το μανουάλι κι ύστερα έπεσε ζαλισμένη από την κάψα στο πλακώστροτο. Γελούσαν τα παιδιά.
Εδώ, το βλέμμα δεν μπορεί να συγκρατήσει τις τόσες λαψάνες και οι μουσικές του Θανάση ξεπετάγονται μέσα από τις ελιές και στροβιλίζονται μαζί με τις μέλισσες. Να καταφέρω να ζήσω
"τέσσερα γαλήνια ξέφωτα" και θα μαι τόσο ευτυχισμένη... Από την άλλη μήπως όλα αυτά είναι ματαιότητες;... "Έπειτα δε βρισκόμαστε πάνω στη Γη για να γελάμε και δεν υπάρχει ανάγκη να ζούμε καλύτερα από τον άλλο", έγραφε ο Van Gogh στον Τεό. Γράμματα βουτηγμένα στην αγωνία, με συμβουλές για πίνακες και για βιβλία. Κωδικοποιημένη αγάπη μεταξύ αδερφών. Δεν έχω την απάντηση. Σε ελάχιστα πράματα εκστομίζω φράσεις με απόλυτη σιγουριά. Εύχομαι όμως όσες Μεγαλοβδομάδες θα περάσουμε, να χουμε στο κατόπι και μια Λαμπροβδομάδα να προσμένει...

6 σπόροι:

Κοκκινο Μπαλονι says:
at: Σάββατο, Απριλίου 22, 2006 4:01:00 π.μ. είπε...

Αν ζούμε για να γελάμε, κι οι άλλοι θα ζούνε καλύτερα κοντά μας...

Μαύρος Γάτος says:
at: Σάββατο, Απριλίου 22, 2006 9:34:00 π.μ. είπε...

..."κι ας μη με είχε ακούσει κανείς,
προτού καρδιά μου πέτρα γίνεις"

Καλή Ανάσταση

Respect says:
at: Δευτέρα, Απριλίου 24, 2006 11:53:00 π.μ. είπε...

Η φράση "Κωδικοποιημένη αγάπη μεταξύ αδερφών" θα μπορούσε να αποτυπώνει ξεκάθαρα (και) τις οικογενειακές σχέσεις τις ημέρες του Πάσχα... Μεγάλη κουβέντα, ωστόσο

παπαρούνα says:
at: Δευτέρα, Απριλίου 24, 2006 6:14:00 μ.μ. είπε...

#κόκκινο μπαλόνι, ευελπιστώ να ήσασταν κατακόκκινα από τα γέλια αυτές τις μέρες! Κατα τ'άλλα, έχεις απόλυτο δίκιο:)

#Μαυρε Γάτε, συνήθως κανείς δεν ακούει τις καρδιές που γίνονται πέτρες...

#ρεσπεκτ, ακριβώς εκεί πήγε ο νους μου...Στο Πασχα και στη συνεύρεση συγγενών....Άμα ξενιτεύεται αδερφός στα ξένα, η αγάπη -θέλει δε θέλει-κωδικοποιείται...Και ίσως να είναι πιο όμορφα έτσι...αχ,βαχ!

street spirit says:
at: Τρίτη, Απριλίου 25, 2006 12:07:00 π.μ. είπε...

η αγάπη κωδικοποιείται από την απόσταση, αλλά παραμένει ίδια, χρόνια πολλά ;)

Respect says:
at: Πέμπτη, Απριλίου 27, 2006 5:33:00 μ.μ. είπε...

Το μόνο που με απασχολεί σε σχέσεις (όλες) που κρύβονται πίσω από ένα μεγάλο "τείχος" απόστασης, είναι να σου αφήνουν αύρα. Για να τις θυμάσαι, αναπολείς και επιθυμείς περισσότερο...

Η φωτογραφία μου
Επέλεξα επίτηδες την οδό Μαυροματαίων, για να ξορκίζω την έκφραση "μαύρα μάτια κάναμε να σε δούμε"... Γ.Ξανθούλης
"ο σουρεαλισμός αποδεικνύει ότι το υπερπραγματικό είναι η ίδια η ανυπότακτη πραγματικότητα απαλλαγμένη από το κοινότοπο."
Μαλβίνα Κάραλη
____________________

"Μασάω λαίμαργα το καιρό
κι όλο σε περιμένω"

Γιάννης Κοντός

στο ψάξιμο

"Νύχτωσε πάλι
Η μέρα που ήταν να 'ρθει σήμερα τι απέγινε;"

Γιάννης Αγγελάκας
____________________

"Έχω ζήσει τόση πολύ βουβαμάρα εδώ μέσα, που για μένα τα γράμματα παίζανε το ρόλο συζήτησης. Μετά κατάφερα να κουβεντιάζω ολομόναχη."
Ιωάννα Καρυστιάνη
"Κανείς να μη μάθει πώς ζήσαμε,
κανείς να μην ξέρει από πού ερχόμαστε και, προπαντός,
κανείς να μη μάθει ποτέ πώς πεθάναμε."

Γιώργος Χειμωνάς
____________________

"Είναι η περίληψη
των σιωπών μου που εκρήγνυται και φέγγω ολόκληρη
όταν λυπάμαι"

Στέλλα Βλαχογιάννη
____________________

"Η οικογένειά μας έπασχε
από μιαν ανίατη ασθένεια:τις αναμνήσεις"

Μάνος Ελευθερίου

όλο το σώμα μου συρτάρια

"Ζήσαμε πάντοτε αλλού και μόνον όταν κάποιος μας αγαπήσει
ερχόμαστε για λίγο."

Τάσος Λειβαδίτης
____________________

"πιάνομαι γερά από
τον τρόπο μου που έχω να σαρώνομαι"

Κική Δημουλά
____________________

"Κάθε φορά που σώζεται κάποιος συναντάει το παιδικό εαυτό του με τρύπες σ' ολόκληρο
το σώμα"

Χρήστος Βακαλόπουλος




followers