Content

Τρίτη, Αυγούστου 30, 2005

Little Girl Blue

(κι αυτή δικιά μου,χεχε)
Το μάτι να μπουκώνει θάλασσα. "Λίγο ακόμα",να φωνάζει το μυαλό. "Λίγο ακόμα να χωρέσει κι άλλο αλάτι στις κόχες". Πόσο αλλιώτικα φαίνονται όλα. Είναι όντως ή φαντάζουν; Να απλώνεις με φρενύτιδα όλα τα καινούργια καλλυντικά στο σώμα και στο πρόσωπο, να ξεροψήνεσαι σαν τοστ στον ήλιο και από μέσα σου μια φωνή να λέει: "Δε πα' να γαμηθούνε όλοι!". Να αγοράζεις βιβλία από πάγκους και να χαζεύεις τα τουριστικά τασάκια. Να τρως σαβουροφαγητά, στο διάολο η δίαιτα! Κι όταν μια μαλακισμένη σκέψη πάει να σε τσιμπήσει, αφήνεις ένα γέλιο να της κόψει τον αέρα.
Και πίσω στην Αθήνα. Τη λατρεμένη. Το τρένο από τον Πειραιά, το κουβάλημα της βαλίτσας στους πεζόδρομους και μια ελαφριά ναυτία να κάνει τα χέρια σου να τρέμουν. Καλό φθινόπωρο, μάτια μου.

6 σπόροι:

scorpina says:
at: Τετάρτη, Αυγούστου 31, 2005 10:39:00 π.μ. είπε...

Καλό φθινόπωρο κοριτσάκι....

Καλώς μας ήρθες....

Το κλουβάκι μας είναι μικρό αλλά είσαι ευπρόσδεκτη....

araxtos says:
at: Τετάρτη, Αυγούστου 31, 2005 2:03:00 μ.μ. είπε...

Είπα να έρθω να σε δω...
και δεν μετάνοιωσα.
.......................

araxtos & light

Catman says:
at: Τετάρτη, Αυγούστου 31, 2005 3:29:00 μ.μ. είπε...

Το μυστικό των διακοπών θα είναι πάντα αυτό: χάνεσαι μες στην ανωνυμία, απομυζώντας το εφήμερο μακριά απ' τα κοινά και τετριμμένα της καθημερινότητας... Τώρα καλή επαναπροσαρμογή!

0 Comments says:
at: Πέμπτη, Σεπτεμβρίου 01, 2005 1:17:00 π.μ. είπε...

Να προσέχεις το φθινόπωρο. Είναι σκληρό για παπαρούνες.

Darthiir the Abban says:
at: Πέμπτη, Σεπτεμβρίου 01, 2005 10:07:00 π.μ. είπε...

Να και κάποιος που δεν βρίζει που επέστρεψε! Επιτέλους....

παπαρούνα says:
at: Τρίτη, Σεπτεμβρίου 06, 2005 2:34:00 μ.μ. είπε...

#0 comments: η παπαρούνα το φθινόπωρο καλλιεργείται:)

Η φωτογραφία μου
Επέλεξα επίτηδες την οδό Μαυροματαίων, για να ξορκίζω την έκφραση "μαύρα μάτια κάναμε να σε δούμε"... Γ.Ξανθούλης
"ο σουρεαλισμός αποδεικνύει ότι το υπερπραγματικό είναι η ίδια η ανυπότακτη πραγματικότητα απαλλαγμένη από το κοινότοπο."
Μαλβίνα Κάραλη
____________________

"Μασάω λαίμαργα το καιρό
κι όλο σε περιμένω"

Γιάννης Κοντός

στο ψάξιμο

"Νύχτωσε πάλι
Η μέρα που ήταν να 'ρθει σήμερα τι απέγινε;"

Γιάννης Αγγελάκας
____________________

"Έχω ζήσει τόση πολύ βουβαμάρα εδώ μέσα, που για μένα τα γράμματα παίζανε το ρόλο συζήτησης. Μετά κατάφερα να κουβεντιάζω ολομόναχη."
Ιωάννα Καρυστιάνη
"Κανείς να μη μάθει πώς ζήσαμε,
κανείς να μην ξέρει από πού ερχόμαστε και, προπαντός,
κανείς να μη μάθει ποτέ πώς πεθάναμε."

Γιώργος Χειμωνάς
____________________

"Είναι η περίληψη
των σιωπών μου που εκρήγνυται και φέγγω ολόκληρη
όταν λυπάμαι"

Στέλλα Βλαχογιάννη
____________________

"Η οικογένειά μας έπασχε
από μιαν ανίατη ασθένεια:τις αναμνήσεις"

Μάνος Ελευθερίου

όλο το σώμα μου συρτάρια

"Ζήσαμε πάντοτε αλλού και μόνον όταν κάποιος μας αγαπήσει
ερχόμαστε για λίγο."

Τάσος Λειβαδίτης
____________________

"πιάνομαι γερά από
τον τρόπο μου που έχω να σαρώνομαι"

Κική Δημουλά
____________________

"Κάθε φορά που σώζεται κάποιος συναντάει το παιδικό εαυτό του με τρύπες σ' ολόκληρο
το σώμα"

Χρήστος Βακαλόπουλος




followers