Content

Τρίτη, Μαΐου 08, 2007

"Τα παιδικά μας όνειρα κι ο χρόνος που κοχλάζει"

(Χρήστος Παλλαντζάς)

Αντιλαμβάνεσαι το χρόνο που περνά και δε γυρίζει από τους φίλους που ξενοικιάζουν τα δυαράκια.
Να ξαμοληθούν μια και καλή στα νησιά.
Ο γυρισμός αμφίβολος.
Και στέκεις αμήχανος γιατί δεν υπάρχει τρόπος παύσης ή διακοπής της κασέτας.
Είσαι μέρος της.

10 σπόροι:

helorus says:
at: Τρίτη, Μαΐου 08, 2007 10:44:00 μ.μ. είπε...

Όμορφα μελαγχολικό ποστ, όμορφη και απαλή η μουσική σου. Καλό βράδυ.

Mixalis E. says:
at: Πέμπτη, Μαΐου 10, 2007 12:49:00 μ.μ. είπε...

an den to exeis vrei

http://www.sendspace.com/file/zjws1p

perfect day : lou reed+antony

φεγγαροαγκαλιασμενη says:
at: Πέμπτη, Μαΐου 10, 2007 3:56:00 μ.μ. είπε...

παντα ομορφες οι μουσικες σου επιλογες..καλο απογευμα παπαρουνα!!

παπαρούνα says:
at: Πέμπτη, Μαΐου 10, 2007 5:33:00 μ.μ. είπε...

#helorus, καλό απογεμα, να πω; Θα πω.

#Μιχαλη, σ' ευχαριστώ πάρα πολύ!! Μου αρέσει τρομερα ο Άντονυ:) Μού φτιαξες το νέο μου κόλλημα:)

#φεγγαροαγκαλιασμένη, καλό απογεμα, δροσερό σαν παγωτίνι :ρ

terra.poeta says:
at: Πέμπτη, Μαΐου 10, 2007 9:24:00 μ.μ. είπε...

:)

neraida says:
at: Παρασκευή, Μαΐου 11, 2007 12:00:00 π.μ. είπε...

Κι η ζήλεια για όλους αυτούς που καταφέρνουν να τη κάνουν? Το χειρότερο δεν είναι ο χρόνος που περνά, αλλά ποιος μένει πίσω να τον μετράει με τα φευγιά των φίλων του...

παπαρούνα says:
at: Παρασκευή, Μαΐου 11, 2007 12:20:00 π.μ. είπε...

#terra poeta, χαίρομαι που το άνοιξες...:)

#νεράιδα, δεν είναι η ζήλια. Απλά η διαπίστωση πως ο καθείς παίρνει το δρόμο του και πως κάποια στιγμή όλα αρχίζουν και μετράνε διαφορετικά. Ακόμα και τα βλέμματα έχουν άλλη βαρύτητα. Αυτην του αποχαιρετισμού.
(πολύ το τραγικοποίησα μού φαίνεται..:Ρ)

Mplim-Mplom says:
at: Σάββατο, Μαΐου 12, 2007 8:03:00 μ.μ. είπε...

μια φορά να ακούσω σωστά τους στίχους κ τί άλλο στον κόσμο..Κοπάζει ε; Μα κι αν κοχλάζει πειράζει;

:)

παπαρούνα says:
at: Σάββατο, Μαΐου 12, 2007 8:15:00 μ.μ. είπε...

μόλις το άκουσα, και ναι έχεις δίκιο και κοκκινίζω από ντροπή.

taxideye i kardia ki afto mou ftanei says:
at: Παρασκευή, Ιανουαρίου 08, 2010 8:26:00 π.μ. είπε...

"εισαι μερος της"

τραγικη διαπιστωση μα και η μονη σωστη αφετηρια.. ΟΛΩΝ..

Η φωτογραφία μου
Επέλεξα επίτηδες την οδό Μαυροματαίων, για να ξορκίζω την έκφραση "μαύρα μάτια κάναμε να σε δούμε"... Γ.Ξανθούλης
"ο σουρεαλισμός αποδεικνύει ότι το υπερπραγματικό είναι η ίδια η ανυπότακτη πραγματικότητα απαλλαγμένη από το κοινότοπο."
Μαλβίνα Κάραλη
____________________

"Μασάω λαίμαργα το καιρό
κι όλο σε περιμένω"

Γιάννης Κοντός

στο ψάξιμο

"Νύχτωσε πάλι
Η μέρα που ήταν να 'ρθει σήμερα τι απέγινε;"

Γιάννης Αγγελάκας
____________________

"Έχω ζήσει τόση πολύ βουβαμάρα εδώ μέσα, που για μένα τα γράμματα παίζανε το ρόλο συζήτησης. Μετά κατάφερα να κουβεντιάζω ολομόναχη."
Ιωάννα Καρυστιάνη
"Κανείς να μη μάθει πώς ζήσαμε,
κανείς να μην ξέρει από πού ερχόμαστε και, προπαντός,
κανείς να μη μάθει ποτέ πώς πεθάναμε."

Γιώργος Χειμωνάς
____________________

"Είναι η περίληψη
των σιωπών μου που εκρήγνυται και φέγγω ολόκληρη
όταν λυπάμαι"

Στέλλα Βλαχογιάννη
____________________

"Η οικογένειά μας έπασχε
από μιαν ανίατη ασθένεια:τις αναμνήσεις"

Μάνος Ελευθερίου

όλο το σώμα μου συρτάρια

"Ζήσαμε πάντοτε αλλού και μόνον όταν κάποιος μας αγαπήσει
ερχόμαστε για λίγο."

Τάσος Λειβαδίτης
____________________

"πιάνομαι γερά από
τον τρόπο μου που έχω να σαρώνομαι"

Κική Δημουλά
____________________

"Κάθε φορά που σώζεται κάποιος συναντάει το παιδικό εαυτό του με τρύπες σ' ολόκληρο
το σώμα"

Χρήστος Βακαλόπουλος




followers