Content

Κυριακή, Οκτωβρίου 15, 2006

"somewhere love must fill the air "

(Πέττας Φώτιος)

Η θάλασσα μωβ και λάδι, τα κούτσουρα καίγονται, ένα ρόδι σπάει πιτσιλίζοντας ευχές και στο σταθμό παραγωγός παλεύει να σπάσει τη δικιά του αμηχανία με ανέκδοτα. Μου αρέσουν αυτοί οι τοπικοί σταθμοί με την δροσερή φωνή να βάζει ροκ και jazz με δίσκους φερμένους απ’ το σπίτι. Μ' αρέσει αυτός ο ερασιτεχνισμός, το όνειρο ότι θα κατακτήσει τα ερτζιαννά της πρωτεύουσας κάποτε, η μαγεία του να έχεις λίγο αέρα να πεις δυο κουβέντες για μουσικές που αγαπάς.

Οι ζωές τρέχουν και σηκώνουν σκόνη. Και τί αφήνουν; Αλάτι, στάχτες, κόκκινα δάχτυλα και θύμησες από τραγούδια. Το πρόσωπό σου θα γίνει χάρτης και τα μαλλιά σου χιονισμένες βουνοκορφές. Θα θυμάσαι τίποτα από μένα τότε;

Η φωνή της Μαντλιν ταιριάζει τόσο δίπλα στο τζάκι. Το ξύλο γίνεται κάρβουνο και μετά στάχτη, οι σπίθες χορεύουν κι ο καπνός δείχνει στους απ' έξω ζωή κατοικημένη.

Ένας χαρταετός είμαι που τον σπρώχνουν τα σύγνεφα.

Mα τα πιο όμορφα λόγια δεν τα ξεστόμισα ποτέ εκεί που έπρεπε.



3 σπόροι:

argyrenia
at: Δευτέρα, Οκτωβρίου 16, 2006 11:50:00 π.μ. είπε...

"Το πρόσωπό σου θα γίνει χάρτης και τα μαλλιά σου χιονισμένες βουνοκορφές. Θα θυμάσαι τίποτα από μένα τότε;"

Παπαρούνα μου εσύ μπορείς και λες τόσα πολλά με τόσες λίγες λέξεις. Κι όλα σοφά.

παπαρούνα says:
at: Τρίτη, Οκτωβρίου 17, 2006 12:20:00 μ.μ. είπε...

ου ναι...πλημμυρίσαμε από σοφία:Ρ

Sigmataf says:
at: Τετάρτη, Οκτωβρίου 18, 2006 2:44:00 π.μ. είπε...

Μήπως έφτασε η ώρα;

Η φωτογραφία μου
Επέλεξα επίτηδες την οδό Μαυροματαίων, για να ξορκίζω την έκφραση "μαύρα μάτια κάναμε να σε δούμε"... Γ.Ξανθούλης
"ο σουρεαλισμός αποδεικνύει ότι το υπερπραγματικό είναι η ίδια η ανυπότακτη πραγματικότητα απαλλαγμένη από το κοινότοπο."
Μαλβίνα Κάραλη
____________________

"Μασάω λαίμαργα το καιρό
κι όλο σε περιμένω"

Γιάννης Κοντός

στο ψάξιμο

"Νύχτωσε πάλι
Η μέρα που ήταν να 'ρθει σήμερα τι απέγινε;"

Γιάννης Αγγελάκας
____________________

"Έχω ζήσει τόση πολύ βουβαμάρα εδώ μέσα, που για μένα τα γράμματα παίζανε το ρόλο συζήτησης. Μετά κατάφερα να κουβεντιάζω ολομόναχη."
Ιωάννα Καρυστιάνη
"Κανείς να μη μάθει πώς ζήσαμε,
κανείς να μην ξέρει από πού ερχόμαστε και, προπαντός,
κανείς να μη μάθει ποτέ πώς πεθάναμε."

Γιώργος Χειμωνάς
____________________

"Είναι η περίληψη
των σιωπών μου που εκρήγνυται και φέγγω ολόκληρη
όταν λυπάμαι"

Στέλλα Βλαχογιάννη
____________________

"Η οικογένειά μας έπασχε
από μιαν ανίατη ασθένεια:τις αναμνήσεις"

Μάνος Ελευθερίου

όλο το σώμα μου συρτάρια

"Ζήσαμε πάντοτε αλλού και μόνον όταν κάποιος μας αγαπήσει
ερχόμαστε για λίγο."

Τάσος Λειβαδίτης
____________________

"πιάνομαι γερά από
τον τρόπο μου που έχω να σαρώνομαι"

Κική Δημουλά
____________________

"Κάθε φορά που σώζεται κάποιος συναντάει το παιδικό εαυτό του με τρύπες σ' ολόκληρο
το σώμα"

Χρήστος Βακαλόπουλος




followers