Content

Τετάρτη, Νοεμβρίου 23, 2005

Τα Πάθη της Βροχής

Εν μέσω λογισμών και παραλογισμών
άρχισε κι η βροχή να λιώνει τα μεσάνυχτα
μ' αυτόν τον πάντα νικημένο ήχο
σι, σι, σι.
Ήχος συρτός, συλλογιστός, συνέρημος,
ήχος κανονικός, κανονικής βροχής.
Όμως ο παραλογισμός
άλλη γραφή κι άλλην ανάγνωση
μου 'μαθε για τους ήχους.
Κι όλη τη νύχτα ακούω και διαβάζω τη βροχή,
σίγμα πλάι σε γιώτα, γιώτα κοντά στο σίγμα,
κρυστάλλινα ψηφία που τσουγκρίζουν
και μουρμουρίζουν ένα εσύ, εσύ, εσύ.
Και κάθε σταγόνα κι ένα εσύ,
όλη τη νύχτα ο ίδιος παρεξηγημένος ήχος,
αξημέρωτος ήχος,
αξημέρωτη ανάγκη εσύ, βραδύγλωσση βροχή,
σαν πρόθεση ναυαγισμένη
κάτι μακρύ να διηγηθεί
και λέει μόνο εσύ, εσύ, εσύ,
νοσταλγία δισύλλαβη,
ένταση μονολεκτική,
το ένα εσύ σαν μνήμη, το άλλο σαν μομφή
και σαν μοιρολατρία,
τόση βροχή για μια απουσία,
τόση αγρύπνια για μια λέξη,
πολύ με ζάλισε απόψε η βροχή
μ' αυτή της τη μεροληψία
όλο εσύ, εσύ, εσύ,
σαν όλα τ' άλλα να 'ναι αμελητέα
και μόνο εσύ, εσύ, εσύ.
K.Δημουλά

4 σπόροι:

costas says:
at: Τετάρτη, Νοεμβρίου 23, 2005 11:02:00 π.μ. είπε...

Το πνεύμα του ποιητή.

Αναρωτιέμαι συνέχεια πως είναι δυνατόν μια "γριούλα" να βρίσκει και να ταιριάζει έτσι τις λέξεις που να χτυπάνε κατευθείαν στη ψυχή
δημιουργώντας ατέλειωτους συνειρμούς.

παπαρούνα says:
at: Τετάρτη, Νοεμβρίου 23, 2005 7:02:00 μ.μ. είπε...

όχι και γριούλα...!

archive says:
at: Πέμπτη, Νοεμβρίου 24, 2005 12:44:00 π.μ. είπε...

Χαχαχαχααχα!

the girl downstairs
at: Πέμπτη, Νοεμβρίου 24, 2005 9:28:00 π.μ. είπε...

Όσο αναφορά τη βροχή...
Αυτές τις μέρες έχω τις αίσθηση ότι κάποιος κατά λάθος έσβησε τα φώτα από τον ουρανό?και μετά έβαλε τα κλάματα.
Έχουν μουλιάσει οι σκέψεις μου μαζί με τα πάντα γύρω μου. Απλά περιμένω τη μέρα που θα βγάλει ήλιο να ξαπλώσω σα τη σαύρα πάνω σε μια πέτρα μπας και στεγνώσω.
Ας του πει κάποιος ότι όλοι κάνουμε λάθη να τελειώνουμε?
Δεν έχω πάρει απόφαση ότι έχουμε φθινόπωρο μου φαίνεται?
Καλο Φθινόπωρο λοιπόν...

Η φωτογραφία μου
Επέλεξα επίτηδες την οδό Μαυροματαίων, για να ξορκίζω την έκφραση "μαύρα μάτια κάναμε να σε δούμε"... Γ.Ξανθούλης
"ο σουρεαλισμός αποδεικνύει ότι το υπερπραγματικό είναι η ίδια η ανυπότακτη πραγματικότητα απαλλαγμένη από το κοινότοπο."
Μαλβίνα Κάραλη
____________________

"Μασάω λαίμαργα το καιρό
κι όλο σε περιμένω"

Γιάννης Κοντός

στο ψάξιμο

"Νύχτωσε πάλι
Η μέρα που ήταν να 'ρθει σήμερα τι απέγινε;"

Γιάννης Αγγελάκας
____________________

"Έχω ζήσει τόση πολύ βουβαμάρα εδώ μέσα, που για μένα τα γράμματα παίζανε το ρόλο συζήτησης. Μετά κατάφερα να κουβεντιάζω ολομόναχη."
Ιωάννα Καρυστιάνη
"Κανείς να μη μάθει πώς ζήσαμε,
κανείς να μην ξέρει από πού ερχόμαστε και, προπαντός,
κανείς να μη μάθει ποτέ πώς πεθάναμε."

Γιώργος Χειμωνάς
____________________

"Είναι η περίληψη
των σιωπών μου που εκρήγνυται και φέγγω ολόκληρη
όταν λυπάμαι"

Στέλλα Βλαχογιάννη
____________________

"Η οικογένειά μας έπασχε
από μιαν ανίατη ασθένεια:τις αναμνήσεις"

Μάνος Ελευθερίου

όλο το σώμα μου συρτάρια

"Ζήσαμε πάντοτε αλλού και μόνον όταν κάποιος μας αγαπήσει
ερχόμαστε για λίγο."

Τάσος Λειβαδίτης
____________________

"πιάνομαι γερά από
τον τρόπο μου που έχω να σαρώνομαι"

Κική Δημουλά
____________________

"Κάθε φορά που σώζεται κάποιος συναντάει το παιδικό εαυτό του με τρύπες σ' ολόκληρο
το σώμα"

Χρήστος Βακαλόπουλος




followers