Content

Κυριακή, Σεπτεμβρίου 11, 2005

Ατάκες


Άμστερνταμ. Νύχτα. Με νοικιασμένο αμάξι. Μπροστά, στη θέση του οδηγού, νευρικός βιολόγος-με όλα τα κόμπλεξ του βιολόγου που για λίγα μόρια έχασε την Ιατρική- ξέρει όλους τους δρόμους και στενά της down town, λες κι οδηγεί στη Κατεχάκη. Στα πίσω καθίσματα μια γιατρός, ένα κοριτσάκι στα 13 κι ο μπαμπάς της, διευθύνων σύμβουλος σε πολυεθνική φαρμακευτική εταιρία. Συζητάνε για το σχέδιο Ανάν, λίγα φεγγάρια πριν δακρύσει ο Τάσσος Παπαδόπουλος στην οθόνη.
"Η ελπίδα για μια ελεύθερη Κύπρο πάντα θα ζει", ατάκα του συμβούλου.
"Κοιταξτε δεξιά το Δημαρχείο! Χλιδάτοι οι Ολλανδοί! Ναι, καλά μαλακίες... Όση όρεξη και να χουνε οι Κύπριοι, οι Τούρκοι είναι άτιμη φάρα. Η ελπίδα θα πεθαίνει πάντα προτελευταία.", ατάκα του βιολόγου
"Και τί πεθαίνει τελευταίο;", ατάκα δικιά μου, καθισμένη στη θέση του συνοδηγού, απορροφημένη απ' τα αγάλματα του δημαρχείου...
"Ο πόθος.", με αποτελειώνει ο βιολόγος.

8 σπόροι:

sadistria says:
at: Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 12, 2005 11:59:00 π.μ. είπε...

....η ελπίδα και ο πόθος εξομοιώθηκαν....

Είπατε τίποτα????????

παπαρούνα says:
at: Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 12, 2005 9:11:00 μ.μ. είπε...

δε σας βρίσκω καθόλου ενημερωμένη...:ρ
σαν καλή σαδίστρια, θα έπρεπε να είχατε διδάξει τα θύματά σας πως όχι μόνο δεν έχουν εξομοιωθεί η ελπίδα και ο πόθος, αλλά υπάρχει και τεράστιο χάσμα μεταξύ τους..Έτσι ώστε, ακόμα και αν εσείς έχετε κόψει όλες τις ελπίδες, οι άντρες-γι' αυτά τα θύματα μιλάμε πάντα- να σας ποθούν μέχρι τελικής πτώσεως ;)



για περισσότερες πληροφορίες ρωτήστε το βιολόγο...

street spirit says:
at: Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 12, 2005 9:11:00 μ.μ. είπε...

ο Ίμερος δηλαδή ο Πόθος ήταν κολλητός του Έρωτα... ήταν και της Ελπίδας;;;

scorpina says:
at: Τρίτη, Σεπτεμβρίου 13, 2005 9:55:00 π.μ. είπε...

Χριστέ μου! Τι όμορφη που είναι η φώτο από πάνω, στο καινούργιο σου post!!!!

ΜΟΥ ΕΦΤΙΑΞΕΣ ΤΗ ΜΕΡΑ!!!!

παπαρούνα says:
at: Τρίτη, Σεπτεμβρίου 13, 2005 10:39:00 π.μ. είπε...

#πνεύμα του δρόμου,ιδέα δεν έχω...ο έρωτας με έχει κάψει για να ασχοληθώ κι άλλο μαζί του:ρ. Νομίζω πάντως ότι ο Πόθος είναι περίεργος "φίλος" γενικότερα αλλά και κινητήριος δύναμη απ' την άλλη...

#σκορπίνα,

Birds flying high
you know how I feel
Sun in the sky
you know how I feel
Reeds driftin’ on
by you know how I feel

It’s a new dawn
It’s a new day
It’s a new life
For me
And I’m feeling good

Fish in the sea
you know how I feel
River running free
you know how I feel
Blossom in the tree
you know how I feel

Dragon fly out in the sun
you know what I mean,
don’t you know
Butterflies all havin’ fun
you know what I mean
Sleep in peace
when day is done
That’s what I mean

And this old world
is a new world
And a bold world
For me

Stars when you shine
you know how I feel
Scent of the pine
you know how I feel
Oh freedom is mine

:)

scorpina says:
at: Τετάρτη, Σεπτεμβρίου 14, 2005 12:08:00 μ.μ. είπε...

ΔΥΝΑΤΗ ΚΑΙ ΦΡΕΣΙΑ σας κόβω μαντάμ!!!!

ΜΠΡΑΒΟ!!!!!

nikitas says:
at: Τρίτη, Σεπτεμβρίου 20, 2005 12:59:00 π.μ. είπε...

o pothos e?
sosti apantisi, entiposiaki

mono ithela na sou po ena geia kai na se euxaristiso gia ta sxolia soy
eimai gaidouri pou de sou grafo (oxi apo antapodosi), alla na ksereis pos se diabazo, apla i kourasi tis meras me ligizei kai de grafo sxolia, proteimo na diabaso perisotera ston idio xrono

παπαρούνα says:
at: Τρίτη, Σεπτεμβρίου 20, 2005 2:29:00 π.μ. είπε...

δε θέλω να μου απαντάς...:)
να σαι καλά.

Η φωτογραφία μου
Επέλεξα επίτηδες την οδό Μαυροματαίων, για να ξορκίζω την έκφραση "μαύρα μάτια κάναμε να σε δούμε"... Γ.Ξανθούλης
"ο σουρεαλισμός αποδεικνύει ότι το υπερπραγματικό είναι η ίδια η ανυπότακτη πραγματικότητα απαλλαγμένη από το κοινότοπο."
Μαλβίνα Κάραλη
____________________

"Μασάω λαίμαργα το καιρό
κι όλο σε περιμένω"

Γιάννης Κοντός

στο ψάξιμο

"Νύχτωσε πάλι
Η μέρα που ήταν να 'ρθει σήμερα τι απέγινε;"

Γιάννης Αγγελάκας
____________________

"Έχω ζήσει τόση πολύ βουβαμάρα εδώ μέσα, που για μένα τα γράμματα παίζανε το ρόλο συζήτησης. Μετά κατάφερα να κουβεντιάζω ολομόναχη."
Ιωάννα Καρυστιάνη
"Κανείς να μη μάθει πώς ζήσαμε,
κανείς να μην ξέρει από πού ερχόμαστε και, προπαντός,
κανείς να μη μάθει ποτέ πώς πεθάναμε."

Γιώργος Χειμωνάς
____________________

"Είναι η περίληψη
των σιωπών μου που εκρήγνυται και φέγγω ολόκληρη
όταν λυπάμαι"

Στέλλα Βλαχογιάννη
____________________

"Η οικογένειά μας έπασχε
από μιαν ανίατη ασθένεια:τις αναμνήσεις"

Μάνος Ελευθερίου

όλο το σώμα μου συρτάρια

"Ζήσαμε πάντοτε αλλού και μόνον όταν κάποιος μας αγαπήσει
ερχόμαστε για λίγο."

Τάσος Λειβαδίτης
____________________

"πιάνομαι γερά από
τον τρόπο μου που έχω να σαρώνομαι"

Κική Δημουλά
____________________

"Κάθε φορά που σώζεται κάποιος συναντάει το παιδικό εαυτό του με τρύπες σ' ολόκληρο
το σώμα"

Χρήστος Βακαλόπουλος




followers