Content

Σάββατο, Ιανουαρίου 09, 2010

χιόνι ασημόσκονη

(φώτο: Γιώργος Βογιατζάκης)

Χιονισμένα πεύκα τρέχουν έξω από το παράθυρο, η αφίσα δίπλα μου κάτι λέει για blut. Το αίμα που δίνεις και παίρνεις στις σχέσεις, πότε βρώμικο και πότε καθαρό. Είναι όμως μια διαδικασία αιμοδοσίας. Αμφιταλλαντεύομαι ανάμεσα στο μισανθρωπισμό και στη συμπόνια.
Τα μικρόφωνα μιλάνε σε γλώσσα ακατάληπτη για πόλεις, μια γιαγιά με μωβ καπέλο με κοιτά. Γερμανικά τρένα σκίζουν τον παγετό και αφήνουν πίσω το νότο μου. Γιορτές αστραπή, καλή χρόνια, φιλιά, μια βόλτα ως τη θάλασσα κι έπειτα πάλι πίσω στη σοφίτα.
Η λήθη σε μαλακώνει. Η απόσταση σε σκληραίνει. Ξέρεις ότι κάτι χάνεις, ζείς το αλλιώτικο κι όμως ο πάτος είναι τρύπιος και ποτέ δεν γεμίζει. Αχαριστίες και ασάφειες. Το βουλώνω, χώνομαι στα λεξικά, κοιτώ με ευγνωμοσύνη τους ξένους που μ’ αγκάλιασαν.
Εμένα, τη ξένη.
Χιόνι σπαρμένο μ’ ασημόσκονη, καταπίνει ήχους και βήματα, ίσως μόνο στον Παπαδιαμάντη θα ταίριαζε τέτοιο χιόνι. Διαβάζω Μάρκαρη, ψάχνω δολοφόνους, τοπίο ελληνικό στις σελίδες, δακρυσμένα μάτια για διπλωματική, πώς στα δύσκολα γυρνώ στα ακούσματα των 15 μου, πού θα με βγάλει αυτός ο δρόμος. Έχεις τη λύση να μου δώσεις;

2 σπόροι:

taxideye i kardia ki afto mou ftanei says:
at: Σάββατο, Ιανουαρίου 09, 2010 11:18:00 μ.μ. είπε...

να το και το πρωτο σου "παιδακι" του '10.. να σου ζησει.. ευχομαι κι αλλα πολλα.. να γεννας εσυ να θρεφομαστε εμεις με τεχνη.. καλη χρονια!

τη λυση που ψαχνεις μονο μεσα σου θα τη βρεις......αν τη βρεις......

σ' το ευχομαι ολοψυχα..

mistounou says:
at: Τετάρτη, Ιανουαρίου 13, 2010 11:59:00 μ.μ. είπε...

Πλάι στον Μάρκαρη, βάλε και την "Τέχνη της Χαράς", της Γκολιάρντα Σαπιέντσα.

Χρόνια καλά, σου εύχομαι

Η φωτογραφία μου
Επέλεξα επίτηδες την οδό Μαυροματαίων, για να ξορκίζω την έκφραση "μαύρα μάτια κάναμε να σε δούμε"... Γ.Ξανθούλης
"ο σουρεαλισμός αποδεικνύει ότι το υπερπραγματικό είναι η ίδια η ανυπότακτη πραγματικότητα απαλλαγμένη από το κοινότοπο."
Μαλβίνα Κάραλη
____________________

"Μασάω λαίμαργα το καιρό
κι όλο σε περιμένω"

Γιάννης Κοντός

στο ψάξιμο

"Νύχτωσε πάλι
Η μέρα που ήταν να 'ρθει σήμερα τι απέγινε;"

Γιάννης Αγγελάκας
____________________

"Έχω ζήσει τόση πολύ βουβαμάρα εδώ μέσα, που για μένα τα γράμματα παίζανε το ρόλο συζήτησης. Μετά κατάφερα να κουβεντιάζω ολομόναχη."
Ιωάννα Καρυστιάνη
"Κανείς να μη μάθει πώς ζήσαμε,
κανείς να μην ξέρει από πού ερχόμαστε και, προπαντός,
κανείς να μη μάθει ποτέ πώς πεθάναμε."

Γιώργος Χειμωνάς
____________________

"Είναι η περίληψη
των σιωπών μου που εκρήγνυται και φέγγω ολόκληρη
όταν λυπάμαι"

Στέλλα Βλαχογιάννη
____________________

"Η οικογένειά μας έπασχε
από μιαν ανίατη ασθένεια:τις αναμνήσεις"

Μάνος Ελευθερίου

όλο το σώμα μου συρτάρια

"Ζήσαμε πάντοτε αλλού και μόνον όταν κάποιος μας αγαπήσει
ερχόμαστε για λίγο."

Τάσος Λειβαδίτης
____________________

"πιάνομαι γερά από
τον τρόπο μου που έχω να σαρώνομαι"

Κική Δημουλά
____________________

"Κάθε φορά που σώζεται κάποιος συναντάει το παιδικό εαυτό του με τρύπες σ' ολόκληρο
το σώμα"

Χρήστος Βακαλόπουλος




followers