(foto: Vladimir Clavijo)

Μπορώ να σε φανταστώ μαζί της. Να ξαπλώνετε στο κρεβάτι σου, η μυρωδιά του σάλιου σου να στάζει από τις σούστες κι έπειτα τ’ ακροδάχτυλά της ν’ ακουμπούν νωχελικά το μπεζ τραπέζι σου κι όλος ο έρωτας κι η καύλα σου να στέκεται στο γυμνό της ώμο. Μπορώ να θρυμματίσω το μυαλό μου, να φτύσω όλα τα ροκανίδια σας και σε δευτερόλεπτα να πλάσω το ξύλινο ομοίωμά σου, ερωτευμένο και πλήρες.
Μα εύχομαι, ναι εύχομαι, κάθε φορά που θα λες εκείνο το "anche io" στα ομορφά της μάτια, χίλια σύρματα να μπήγονται απότομα στη γλώσσα σου κι ηλεκτροφόρα καλώδια να θυμίζουν στα κύτταρά σου πόσο ξεδιάντροπα κι ανενδοίαστα το λεγες σε μένα κάποτε.

Διαβάστε περισσότερα »

"...Οι δείχτες σπρώχνουν το λεπτό,
είναι από σίδερο γερό
δεν τους βαστώ ...
Συ κράτα τούτη τη στιγμή.
- Του ρολογιού τον χτύπο.
- Και φκιάξε επίμονο ρυθμό
που να ΄χει μέσα τον καιρό ...

- Και τον χαμό ...
- Χρέος πικρό ...
- Πού είσαι, πες μου;
- Εδώ μακριά σου ...
- Έφυγε κι όλας η στιγμή
οριστικά.

- Και γίναν όλα διαφορετικά.
- Και η σιωπή ...
- Που ακολουθά ...
- Μας παρασέρνει, μας μεθά ...
- Και μας βυθίζει στην αρχή ...
- Του χρόνου πριν να γεννηθεί .
- Μνήμη πιστή..."

Μ. Χατζιδάκις

Διαβάστε περισσότερα »

Διαβάστε περισσότερα »