Content

Δευτέρα, Μαΐου 04, 2009

"en la brisa o en la flor esperando tu regreso y puede ser"


Γκρεμισμένες γέφυρες οι σκέψεις μου. Ανοίγω μια πρόταση και αρχίζει η κατολίσθηση.

Χαρτούρα στα χέρια μου, ετοιμασίες, η πυξίδα δείχνει βορρά, επι πτυχίο και μεταφράσεις γαλλικών. Καρσιλαμάδες σε μωσαϊκά της Φιλαδέλφειας, χοροί για μαύρα μάτια, έχω αλλάξει τόσο πολύ που οι άλλοι ψάχνουν σημάδια της άλλης κοπέλας, της παλιάς.
Δηλώνω στο ταβάνι μου πως δεν θέλω άλλα δράματα, ας ήμουν μια κόκκινη παπαρούνα που σκόρπιζε -Μάη μήνα- άηχα και ήρεμα πάνω από ταράτσες πολυκατοικιών.
Σταυρώνω τα τακούνια μου, νωχελικά ορκίζομαι πως δεν υπήρξες. Η μνήμη μου όμως δελεάζεται απ' όλα εκείνα που δεν ζήσαμε. Κολλάει μέλι στο γρανάζι της ληθης κι ύστερα αλάτια που ρθες για να φύγεις. Διαρκής ολίσθηση από τις μεγαλοστομίες μου. Κι έτσι πάνω στον όρκο της γυναίκας που ξέχασε, το παιδάκι που του κλέψαν το μπαλόνι νικάει θριαμβευτικά. Έρωτας που κάνει κρότο και πιάνει χώρο κι ας χτυπάει μέσα μου η περηφάνια του ανθρώπου που κλειδώνει ό,τι πραγματικά τον πονά.

Δεν φταις εσύ. Με μια καρφίτσα με τρύπησες και χύθηκε όλο το ποτάμι απο μέσα μου.
Κουτή, κουτή παπαρούνα.


(φώτο:Μαριάννα Κάραλη)

2 σπόροι:

in the sky says:
at: Δευτέρα, Μαΐου 04, 2009 11:14:00 μ.μ. είπε...

κουτη,κουτη παπαρουνα.

πες μου,πως γινεται και γραφεις καθε φορα την καταλληλη στιγμη;

πες μου,που βρισκεις τετοιες λεξεις;

αφου οι ιστοριες φτιαχνονται παντα απο τις λεπτομερειες,απο τις λαθος λεπτομερειες.Απο αυτα που αφησες για μετα,και τελικα ο μετα δεν ηρθε ποτε.

Γιατι οπου ερωτας,βαλε κομμα και παιδακι και μπαλονια-Καπου ειχα διαβασει πως ερωτας ειναι η αποποιηση της διαφυλικης συνειδητοτητας,ερωτας ειναι να γινεσαι ξανα παιδι.Καπως ετσι,και ξερω,καπως ετσι δεν ειναι αλλωστε;

homo anisorropus says:
at: Πέμπτη, Μαΐου 07, 2009 12:33:00 μ.μ. είπε...

E pws den ftaiei? Giati na se tripisei me tin karfitsa, giati, giati, giatiii?

Η φωτογραφία μου
Επέλεξα επίτηδες την οδό Μαυροματαίων, για να ξορκίζω την έκφραση "μαύρα μάτια κάναμε να σε δούμε"... Γ.Ξανθούλης
"ο σουρεαλισμός αποδεικνύει ότι το υπερπραγματικό είναι η ίδια η ανυπότακτη πραγματικότητα απαλλαγμένη από το κοινότοπο."
Μαλβίνα Κάραλη
____________________

"Μασάω λαίμαργα το καιρό
κι όλο σε περιμένω"

Γιάννης Κοντός

στο ψάξιμο

"Νύχτωσε πάλι
Η μέρα που ήταν να 'ρθει σήμερα τι απέγινε;"

Γιάννης Αγγελάκας
____________________

"Έχω ζήσει τόση πολύ βουβαμάρα εδώ μέσα, που για μένα τα γράμματα παίζανε το ρόλο συζήτησης. Μετά κατάφερα να κουβεντιάζω ολομόναχη."
Ιωάννα Καρυστιάνη
"Κανείς να μη μάθει πώς ζήσαμε,
κανείς να μην ξέρει από πού ερχόμαστε και, προπαντός,
κανείς να μη μάθει ποτέ πώς πεθάναμε."

Γιώργος Χειμωνάς
____________________

"Είναι η περίληψη
των σιωπών μου που εκρήγνυται και φέγγω ολόκληρη
όταν λυπάμαι"

Στέλλα Βλαχογιάννη
____________________

"Η οικογένειά μας έπασχε
από μιαν ανίατη ασθένεια:τις αναμνήσεις"

Μάνος Ελευθερίου

όλο το σώμα μου συρτάρια

"Ζήσαμε πάντοτε αλλού και μόνον όταν κάποιος μας αγαπήσει
ερχόμαστε για λίγο."

Τάσος Λειβαδίτης
____________________

"πιάνομαι γερά από
τον τρόπο μου που έχω να σαρώνομαι"

Κική Δημουλά
____________________

"Κάθε φορά που σώζεται κάποιος συναντάει το παιδικό εαυτό του με τρύπες σ' ολόκληρο
το σώμα"

Χρήστος Βακαλόπουλος




followers