Content

Τετάρτη, Νοεμβρίου 26, 2008

"lullaby me to sleep"

(foto: Vladimir Clavijo)

Τη στιγμή που μ' είπες “ψυχή μου”, ο κόσμος σείστηκε.
Κατολισθήσεις βράχων από τ' άσχημα βουνά που χα μαζέψει. Στη χαρά σου πάνω είναι ευτυχία μου η μή γραφή. Η ανάγκη να μην αποτυπώσω τίποτα. Νερό.

Μετά πάλι κάπου χάνεσαι. Τσακισμένα διαδικτυακά καλώδια, κομμένα τραγούδια, πηγάδι απο παράπονο ο λαιμός μου, μπουκωμένες σιωπές τα τηλέφωνα.
Ο έρωτας λαχτάρα, κούνια μπέλα.

Κεί που μ' αφήνεις άλογο περήφανο, μια λανθασμένη εξίσωση και πάλι κουτάβι στη βροχή.

6 σπόροι:

neraida says:
at: Τετάρτη, Νοεμβρίου 26, 2008 1:22:00 π.μ. είπε...

Λίγες λέξεις και άπειρο συναίσθημα, κατακλυσμός εικόνων, ροή σαν προσευχή. Πανέμορφο το κείμενό σου. Ελπίζω η εξίσωση να παραμείνει αληθής και δυνατή: Εσύ άλογο περήφανο.

kioy says:
at: Τετάρτη, Νοεμβρίου 26, 2008 1:21:00 μ.μ. είπε...

Άραγε έχει η ολοκλήρωση κείνο το χρώμα, που τίποτα δε θές να κάμεις;

Μόνο να απολαύσεις το τώρα της στιγμής, πριν το αναπόφευκτο πέρας της σε κληροδοτήσει!

in the sky says:
at: Τετάρτη, Νοεμβρίου 26, 2008 10:23:00 μ.μ. είπε...

κουνια μπελα
οταν εισαι ευτυχισμενος δεν εχεις αναγκη.δεν τραβας φωτογραφιες,τραβας την στιγμη απ τα μαλλια κι αυτο σου φτανει.χαλας κερματα να ακους τον αλλον να σωπαινει στην αλλη ακρη της γραμμης."η αναγκη να μην αποτυπωσω τιποτα"
κουταβι στη βροχη-ακομα κι αν εχεις κατι σε μελαγχολια να κρεμεται πανω στις λεξεις σου εγω σε βρισκω ευτυχισμενη-η τουλαχιστον ετσι θελω να σε φανταστω..

Sakis says:
at: Δευτέρα, Δεκεμβρίου 01, 2008 7:25:00 μ.μ. είπε...

Kαλησπέρα, Πάππυ! :-)

Καμμιά φορά,
από 'κει που δεν το περιμένεις,
περίπου ως εκ θαύματος,
πέφτουν παραδείσια νανουρίσματα,
θαρρείς σα μάννα εξ ουρανού! :-)

http://rapidshare.com/files/169219769/Nanourisma.mp3.html

Στον καθρέφτη κοκκινάδι
κι ένα πουπουλένιο χάδι
στον λαιμό, σημαίνουν, Πάππυ,
ραντεβού με την... Αγάπη...! :-)

Λάκης Φουρουκλάς - Lakis Fourouklas says:
at: Τρίτη, Δεκεμβρίου 02, 2008 8:45:00 π.μ. είπε...

Σ' αφήνει ακριβώς εκεί που ξέρει ότι αν γυρίσει πίσω θα σε βρει. Αν θες να σε βρει φυσικά. Μέρα καλή

Melian says:
at: Σάββατο, Δεκεμβρίου 06, 2008 11:12:00 π.μ. είπε...

Το ίδιο συναίσθημα.
Αλλά τι όμορφα που το αποτύπωσες!!!

Η φωτογραφία μου
Επέλεξα επίτηδες την οδό Μαυροματαίων, για να ξορκίζω την έκφραση "μαύρα μάτια κάναμε να σε δούμε"... Γ.Ξανθούλης
"ο σουρεαλισμός αποδεικνύει ότι το υπερπραγματικό είναι η ίδια η ανυπότακτη πραγματικότητα απαλλαγμένη από το κοινότοπο."
Μαλβίνα Κάραλη
____________________

"Μασάω λαίμαργα το καιρό
κι όλο σε περιμένω"

Γιάννης Κοντός

στο ψάξιμο

"Νύχτωσε πάλι
Η μέρα που ήταν να 'ρθει σήμερα τι απέγινε;"

Γιάννης Αγγελάκας
____________________

"Έχω ζήσει τόση πολύ βουβαμάρα εδώ μέσα, που για μένα τα γράμματα παίζανε το ρόλο συζήτησης. Μετά κατάφερα να κουβεντιάζω ολομόναχη."
Ιωάννα Καρυστιάνη
"Κανείς να μη μάθει πώς ζήσαμε,
κανείς να μην ξέρει από πού ερχόμαστε και, προπαντός,
κανείς να μη μάθει ποτέ πώς πεθάναμε."

Γιώργος Χειμωνάς
____________________

"Είναι η περίληψη
των σιωπών μου που εκρήγνυται και φέγγω ολόκληρη
όταν λυπάμαι"

Στέλλα Βλαχογιάννη
____________________

"Η οικογένειά μας έπασχε
από μιαν ανίατη ασθένεια:τις αναμνήσεις"

Μάνος Ελευθερίου

όλο το σώμα μου συρτάρια

"Ζήσαμε πάντοτε αλλού και μόνον όταν κάποιος μας αγαπήσει
ερχόμαστε για λίγο."

Τάσος Λειβαδίτης
____________________

"πιάνομαι γερά από
τον τρόπο μου που έχω να σαρώνομαι"

Κική Δημουλά
____________________

"Κάθε φορά που σώζεται κάποιος συναντάει το παιδικό εαυτό του με τρύπες σ' ολόκληρο
το σώμα"

Χρήστος Βακαλόπουλος




followers