Content

Σάββατο, Ιανουαρίου 06, 2007

"να 'σαι το πουλί κι ο κυνηγός"

(Μιχάλης Αρβανίτης)

Είναι απίστευτο το πόσους ηρωισμούς, το τί κατορθώματα, τί γενναίες πράξεις έχεις κάνει ένα μήνα πριν και δεν το ξέρεις, αυτό δίδασκε η γιαγιά με τη στάση της. Έχεις πιει δύσκολους καφέδες, έχεις στρίψει τσιγάρα που έμοιαζαν βουνά, έχεις δώσει φιλιά που τα νόμιζες μάχες. Έχεις πάει στη Μονεμβασιά, στο Φισκάρδο, έχεις κάνει πρωτοχρονιά με αβέβαιες προοπτικές. Πριν κοιμηθείς, βλέπεις αθλητικά στιγμιότυπα, έτσι για σιγουριά, για να μπεις με τα μπούνια στον κοινό μύθο. Έχεις πάρει πτυχία, απο είκοσι έως πενήντα κάθε μήνα, μπορεί και περισσότερα. Στη Χέυδεν, κάθε απόγεμα, οι άνθρωποι τα καταλαβαίνουν όλα αυτά, να γιατί τριγυρνάνε σκεπτικοί, τους φαίνεται απίθανο αυτό που συμβαίνει. Είναι εξίσου καλοί με τον Ιάπωνα σκηνοθέτη Μιζογκούσι, με τον Αμερικάνο ηθοποιό Ντάνα Άντριους. Τίποτα δεν τους χωρίζει απ' τη δόξα, εκτός απο το ότι είναι δυνατοί και τη βαριούνται, παίρνουν το πλοίο και φτάνουν σε παραλίες άγνωστες, σε οικισμούς που άντεξαν όλα αυτά τα χρόνια. Στην Πάτμο, η Μίρκα περιμένει να εκπλαγεί, όπως πάντα.
Ο ουρανός φτύνει αίμα, για να περάσει στα σκοτάδια υγιής και ρόδινος.

Οι Πτυχιούχοι-Χρήστος Βακαλόπουλος
εκδόσεις Εστία

υ.γ.1"Come Live With Me"

υ.γ.2 όχι νa το πaινευτώ δηλαδή, aλλa είμaι κaι γaμaτo τρaγούδι...

3 σπόροι:

Respect says:
at: Κυριακή, Ιανουαρίου 07, 2007 11:22:00 μ.μ. είπε...

Είναι τόσο απίστευτο, όσο είναι και το γεγονός πως ενίοτε (συνήθως;) οι "μικρόκοσμοί" μας είναι τόσο μεγάλοι (καμιά φορά και το αντίθετο...)

Φανταστικό τραγούδι!

Εγώ θα σε ταλαιπωρήσω... Θα σε "υποχρεώσω" να αναζητήσεις οποιοδήποτε κομμάτι από τo "Ordinary People" από το LP του Jonh Legend, "Get Lifted" και τα "Save Room" και "Each Day Gets Better" από το "Once Again" του ίδιου. Αν και μάλλον είμαι "αρχαιολάτρης" στην μουσική, ακούγοντας τώρα (για 50η φορά) τους δίσκους του, καταλαβαίνω πάλι πόσο σπουδαίος -αν και καινούριος- είναι.

Καληνύχτα

παπαρούνα says:
at: Τετάρτη, Ιανουαρίου 10, 2007 10:36:00 π.μ. είπε...

Λοιπόν...τον βρήκα αυτόν τον κυριούλη, αλλά δεν ξετρελάθηκα..
Το "Save Room" μου άρεσε πάντως-ωραιο και το βιντεο κλιπ. :Ρ

Ευχαριστώ για τις πληροφορίες,
καλημέρα.

Respect says:
at: Τετάρτη, Ιανουαρίου 10, 2007 4:51:00 μ.μ. είπε...

...

Η φωτογραφία μου
Επέλεξα επίτηδες την οδό Μαυροματαίων, για να ξορκίζω την έκφραση "μαύρα μάτια κάναμε να σε δούμε"... Γ.Ξανθούλης
"ο σουρεαλισμός αποδεικνύει ότι το υπερπραγματικό είναι η ίδια η ανυπότακτη πραγματικότητα απαλλαγμένη από το κοινότοπο."
Μαλβίνα Κάραλη
____________________

"Μασάω λαίμαργα το καιρό
κι όλο σε περιμένω"

Γιάννης Κοντός

στο ψάξιμο

"Νύχτωσε πάλι
Η μέρα που ήταν να 'ρθει σήμερα τι απέγινε;"

Γιάννης Αγγελάκας
____________________

"Έχω ζήσει τόση πολύ βουβαμάρα εδώ μέσα, που για μένα τα γράμματα παίζανε το ρόλο συζήτησης. Μετά κατάφερα να κουβεντιάζω ολομόναχη."
Ιωάννα Καρυστιάνη
"Κανείς να μη μάθει πώς ζήσαμε,
κανείς να μην ξέρει από πού ερχόμαστε και, προπαντός,
κανείς να μη μάθει ποτέ πώς πεθάναμε."

Γιώργος Χειμωνάς
____________________

"Είναι η περίληψη
των σιωπών μου που εκρήγνυται και φέγγω ολόκληρη
όταν λυπάμαι"

Στέλλα Βλαχογιάννη
____________________

"Η οικογένειά μας έπασχε
από μιαν ανίατη ασθένεια:τις αναμνήσεις"

Μάνος Ελευθερίου

όλο το σώμα μου συρτάρια

"Ζήσαμε πάντοτε αλλού και μόνον όταν κάποιος μας αγαπήσει
ερχόμαστε για λίγο."

Τάσος Λειβαδίτης
____________________

"πιάνομαι γερά από
τον τρόπο μου που έχω να σαρώνομαι"

Κική Δημουλά
____________________

"Κάθε φορά που σώζεται κάποιος συναντάει το παιδικό εαυτό του με τρύπες σ' ολόκληρο
το σώμα"

Χρήστος Βακαλόπουλος




followers