Content

Κυριακή, Οκτωβρίου 01, 2006

"με προσπερνάει στα βρεγμένα καλώδια "

Στα κέντρα με τα πολλά φώτα, ο κόσμος φέρνει γυροβολιές γύρω από τον εαυτό του, γύρω από τη χαρά του. Έχω την αίσθηση πως νομίζει ότι διασκεδάζει αλλά δεν τα καταφέρνει. Το ξημέρωμα στη δουλειά θα τον βρει ταπί και ψύχραιμο να περιγράφει γλαφυρά το βράδυ του. "Γιατί το παίζεις σοβαρή ενώ είσαι χαμογελαστή;". Ώρες ώρες οι κουβέντες του κόσμου μού φαίνονται τόσο παράλογες. Ψάρι έξω από το νερό και ανάγκη για οξυγόνο. Σωσίβιο η καρέκλα, σωσίβιο τα βλέμματα, σωσίβιο το τσιγάρο. "Συνήθως το παίζω χαμογελαστή ενώ είμαι σοβαρή".

Μοιράζουνε λόγια, όμορφα λόγια. Έπειτα από φεγγάρια, τα λόγια κρεμιούνται σαν νυχτερίδες και στοιχειώνουν το λαιμό. Σε ποιον περίπατο χαθήκανε οι πράξεις; Οι ζωές των ανθρώπων είναι ίδιες κι απαράλλαχτες. Ρόλους μεταξύ θύτη και θύματος ανταλλάσουμε μόνο. Χέρια εφάπτονται, καρδιές ανοίγουνε σα ρόδια, και ματιές αλμύρας απ’ τα πολλά φώτα.

Γαντζώνομαι απ' τον τοίχο, παρατηρώ τακούνια, άντρες με φάτσες λιγδιάρικες και γαρύφαλλα πού έγιναν ένα με το παρκέ.

Ψυχή μου φαντασμένη.

2 σπόροι:

Ιουδας Ισκαριωτης says:
at: Κυριακή, Οκτωβρίου 01, 2006 9:08:00 μ.μ. είπε...

καλησπέρα,
είδα το μήνυμα σου και πέρασα να δω τη σελίδα σου.
Έχω λοιπόν και κάτι καινούργιο να διαβάζω.
Θα τα ξαναπούμε.
rss feed δεν έχεις; Βολεύει για άμεση ενημέρωση.

παπαρούνα says:
at: Δευτέρα, Οκτωβρίου 02, 2006 1:20:00 μ.μ. είπε...

δεν έχω ιδέα τί είναι το rss feed...
Όπως θα ήθελα να σε ρωτήσω -μιας και πιάσαμε τεχνικά ζητήματα:ρ- πώς έβαλες μουσική στη σελίδα σου...

Η φωτογραφία μου
Επέλεξα επίτηδες την οδό Μαυροματαίων, για να ξορκίζω την έκφραση "μαύρα μάτια κάναμε να σε δούμε"... Γ.Ξανθούλης
"ο σουρεαλισμός αποδεικνύει ότι το υπερπραγματικό είναι η ίδια η ανυπότακτη πραγματικότητα απαλλαγμένη από το κοινότοπο."
Μαλβίνα Κάραλη
____________________

"Μασάω λαίμαργα το καιρό
κι όλο σε περιμένω"

Γιάννης Κοντός

στο ψάξιμο

"Νύχτωσε πάλι
Η μέρα που ήταν να 'ρθει σήμερα τι απέγινε;"

Γιάννης Αγγελάκας
____________________

"Έχω ζήσει τόση πολύ βουβαμάρα εδώ μέσα, που για μένα τα γράμματα παίζανε το ρόλο συζήτησης. Μετά κατάφερα να κουβεντιάζω ολομόναχη."
Ιωάννα Καρυστιάνη
"Κανείς να μη μάθει πώς ζήσαμε,
κανείς να μην ξέρει από πού ερχόμαστε και, προπαντός,
κανείς να μη μάθει ποτέ πώς πεθάναμε."

Γιώργος Χειμωνάς
____________________

"Είναι η περίληψη
των σιωπών μου που εκρήγνυται και φέγγω ολόκληρη
όταν λυπάμαι"

Στέλλα Βλαχογιάννη
____________________

"Η οικογένειά μας έπασχε
από μιαν ανίατη ασθένεια:τις αναμνήσεις"

Μάνος Ελευθερίου

όλο το σώμα μου συρτάρια

"Ζήσαμε πάντοτε αλλού και μόνον όταν κάποιος μας αγαπήσει
ερχόμαστε για λίγο."

Τάσος Λειβαδίτης
____________________

"πιάνομαι γερά από
τον τρόπο μου που έχω να σαρώνομαι"

Κική Δημουλά
____________________

"Κάθε φορά που σώζεται κάποιος συναντάει το παιδικό εαυτό του με τρύπες σ' ολόκληρο
το σώμα"

Χρήστος Βακαλόπουλος




followers