Content

Παρασκευή, Μαρτίου 10, 2006

"I can see us dying...are we?"

Με βάραινε και το παλτό,
με βάραινε και το μυαλό
και στάθηκα στη σιωπή
ν' ακούσω τη σιωπή μου.
Ο μήνας των παγωμένων σταφυλιών-Κατερίνα Γώγου

10 σπόροι:

Fovamaitampalonia says:
at: Παρασκευή, Μαρτίου 10, 2006 3:30:00 π.μ. είπε...

Γώγου.Η πιο παρεξηγημένη παρουσία του καλλιτεχνικού χώρου..μία τραγική κλόουν που μας έκανε να κλαίμε από τα γέλια με την ίδια ευκολία που μας έκανε να γελάμε υστερικά από τα κλάματα..

schizophrenia says:
at: Παρασκευή, Μαρτίου 10, 2006 9:06:00 π.μ. είπε...

Όμορφο, όπως και πολλά άλλα που έχεις παραθέσει και γράψει.

Respect says:
at: Παρασκευή, Μαρτίου 10, 2006 1:30:00 μ.μ. είπε...

Fovamaitampalonia, αν έγραφα τα ίδια λόγια θα ήταν c(l)opyright, γιατί δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο...

PsyxiatroZ says:
at: Σάββατο, Μαρτίου 11, 2006 1:31:00 π.μ. είπε...

no more

Fovamaitampalonia says:
at: Σάββατο, Μαρτίου 11, 2006 2:06:00 π.μ. είπε...

Να σας πω ότι φοβάμαι και τους ψυχιάτρους? Να καούν όλα τα βιβλία του Φρόυντ!

παπαρούνα says:
at: Κυριακή, Μαρτίου 12, 2006 1:11:00 π.μ. είπε...

Πρωτοδιάβασα Γώγου πριν πέντε χρόνια περίπου. Στην αρχή αγριεύτηκα, με τα χρόνια όμως αγάπησα πολύ την ειλικρινή και δωρική γραφή της.

#να στε καλά.

Fovamaitampalonia says:
at: Κυριακή, Μαρτίου 12, 2006 1:27:00 π.μ. είπε...

Και πώς να μην είναι αγριευτική τόσο πολύ που συγκρατούσε την αλήθεια της στην οθόνη..Κάποιος που θα διάβαζε τα ποιήματά της και θα την έβλεπε στις ταινίες θα μπορούσε να ορκιστεί ότι δεν πρόκειται για το ίδιο άτομο. Πώς μπορούσε να πιέζει τόσο πολύ τον εαυτό της?

Areth says:
at: Κυριακή, Μαρτίου 12, 2006 1:38:00 π.μ. είπε...

Μπορούσε όμως.
Προσωπικά, νιώθω αφάνταστα οικεία τη συγκεκριμένη αντίφαση..

παπαρούνα says:
at: Κυριακή, Μαρτίου 12, 2006 9:28:00 μ.μ. είπε...

ο άνθρωπος δεν είναι γεμάτος αντιφάσεις;
;)

Fovamaitampalonia says:
at: Κυριακή, Μαρτίου 12, 2006 9:44:00 μ.μ. είπε...

Όλες οι αντιφάσεις ξεκινάνε από την εξής αντίφαση: το γεγονός ότι έχει τα πόδια του στη γη καιτο βλέμμα του προς τον ουρανό..

Η φωτογραφία μου
Επέλεξα επίτηδες την οδό Μαυροματαίων, για να ξορκίζω την έκφραση "μαύρα μάτια κάναμε να σε δούμε"... Γ.Ξανθούλης
"ο σουρεαλισμός αποδεικνύει ότι το υπερπραγματικό είναι η ίδια η ανυπότακτη πραγματικότητα απαλλαγμένη από το κοινότοπο."
Μαλβίνα Κάραλη
____________________

"Μασάω λαίμαργα το καιρό
κι όλο σε περιμένω"

Γιάννης Κοντός

στο ψάξιμο

"Νύχτωσε πάλι
Η μέρα που ήταν να 'ρθει σήμερα τι απέγινε;"

Γιάννης Αγγελάκας
____________________

"Έχω ζήσει τόση πολύ βουβαμάρα εδώ μέσα, που για μένα τα γράμματα παίζανε το ρόλο συζήτησης. Μετά κατάφερα να κουβεντιάζω ολομόναχη."
Ιωάννα Καρυστιάνη
"Κανείς να μη μάθει πώς ζήσαμε,
κανείς να μην ξέρει από πού ερχόμαστε και, προπαντός,
κανείς να μη μάθει ποτέ πώς πεθάναμε."

Γιώργος Χειμωνάς
____________________

"Είναι η περίληψη
των σιωπών μου που εκρήγνυται και φέγγω ολόκληρη
όταν λυπάμαι"

Στέλλα Βλαχογιάννη
____________________

"Η οικογένειά μας έπασχε
από μιαν ανίατη ασθένεια:τις αναμνήσεις"

Μάνος Ελευθερίου

όλο το σώμα μου συρτάρια

"Ζήσαμε πάντοτε αλλού και μόνον όταν κάποιος μας αγαπήσει
ερχόμαστε για λίγο."

Τάσος Λειβαδίτης
____________________

"πιάνομαι γερά από
τον τρόπο μου που έχω να σαρώνομαι"

Κική Δημουλά
____________________

"Κάθε φορά που σώζεται κάποιος συναντάει το παιδικό εαυτό του με τρύπες σ' ολόκληρο
το σώμα"

Χρήστος Βακαλόπουλος




followers