Content

Πέμπτη, Δεκεμβρίου 15, 2005

"wrapped around your finger"

Τελείωσα εχτές τον Υπόγειο Ουρανό και με πήρανε τα κλάματα. Πάλι και πάλι. Όλο το βράδυ, κρύωνα- κρυώνω πολύ τώρα τελευταία-, πόναγα λίγο κάτω απ' το στήθος κι έκλαιγα. Ένα όνειρο που κατέστρεψε δυο ανθρώπους, έναν έρωτα αλλά τους έμεινε το ταξείδι. Και έκλαιγα μιας κι εμείς τα θηλυκά δεν έχουμε πιο αυθόρμητη επίθεση σε Θεούς και δαίμονες. Το δικό μου το ταξείδι δεν περνά ούτε από την Route 66, ούτε από την Αριζόνα. Ούτε καν προσπερνά ένα κόκκινο φανάρι της Αμερικής! Τί σόι ταξείδι είναι αυτό; Τόσο μικρό και δύσκολο συνάμα; Ακόμα και η Γαλλία μού φαίνεται μίλια, πολλά μίλια μακριά. Ίσως τώρα κάποιο Bateau-Mouche να ανεβοκατεβάζει τουρίστες μες στα βρώμικα νερά του Σηκουάνα. Όπως αυτό που μπηκαν και οι ήρωες του"Πριν το Ηλιοβασίλεμα" για να εξομογηθούν, με τη μετάνοια καρφιτσωμένη στο κούτελο, πως χάσανε τα χρόνια τους. Μπλεχτήκανε στα πλοκάμια μιας άλλης ζωής κάπου άλλου, κάπου εδώ γύρω, αλλά σίγουρα όχι μαζί. Κι εγώ πάντα σε μπλεγμένα σημεία στίξεως να σπιντάρω. Σε δυο-τρεις αθηναϊκές λεωφόρους σέρνομαι και σκορπιέμαι. Και κρυώνω. Κι ειναι πολλές οι γαμημένες οι αυταπάτες...Κι άντε να τις αντέξεις.

"...Με κοιτάζατε ξένοι μου. Τότε έκλεισα την τσάντα αργά. Ούτε πεντοχίλιαρα, ούτε τίποτα. Άρχισα να απαιτώ διάγνωση με το δάχτυλο στο στόμα. Ηλεκτρολύτες, λέτε δειλά. Χαμογελάω. Ναι εγώ χημεία, εσείς ΔΕΗ. Σε λίγο θα με πείτε παρά φύσιν ένωση με απροσδιόριστες συνέπειες. Εκρήξεις; Ποιος ξέρει; Ηλεκτρολύτες θέλετε; Κομψή ασθένεια; Θα σας χαλάσω εγώ χατίρι; Ηλεκτρολύτες φέρτε, να το κάψουμε κι απόψε μάγκες."

η Μαλβίνα με δικά της λόγια

2 σπόροι:

Ανώνυμος
at: Πέμπτη, Δεκεμβρίου 15, 2005 7:18:00 μ.μ. είπε...

Δεν το πιστεύω...
Κι άλλος που έχει χωρέσει Υπόγειο Ουρανό και Πριν το Ηλιοβασίλεμα στην ίδια σκέψη...

παπαρούνα says:
at: Σάββατο, Δεκεμβρίου 17, 2005 2:18:00 μ.μ. είπε...

χαίρομαι, ανώνυμε...:)
συνήθως οι συνειρμοί δεν οδηγούν στα ίδια μονοπάτια.

Η φωτογραφία μου
Επέλεξα επίτηδες την οδό Μαυροματαίων, για να ξορκίζω την έκφραση "μαύρα μάτια κάναμε να σε δούμε"... Γ.Ξανθούλης
"ο σουρεαλισμός αποδεικνύει ότι το υπερπραγματικό είναι η ίδια η ανυπότακτη πραγματικότητα απαλλαγμένη από το κοινότοπο."
Μαλβίνα Κάραλη
____________________

"Μασάω λαίμαργα το καιρό
κι όλο σε περιμένω"

Γιάννης Κοντός

στο ψάξιμο

"Νύχτωσε πάλι
Η μέρα που ήταν να 'ρθει σήμερα τι απέγινε;"

Γιάννης Αγγελάκας
____________________

"Έχω ζήσει τόση πολύ βουβαμάρα εδώ μέσα, που για μένα τα γράμματα παίζανε το ρόλο συζήτησης. Μετά κατάφερα να κουβεντιάζω ολομόναχη."
Ιωάννα Καρυστιάνη
"Κανείς να μη μάθει πώς ζήσαμε,
κανείς να μην ξέρει από πού ερχόμαστε και, προπαντός,
κανείς να μη μάθει ποτέ πώς πεθάναμε."

Γιώργος Χειμωνάς
____________________

"Είναι η περίληψη
των σιωπών μου που εκρήγνυται και φέγγω ολόκληρη
όταν λυπάμαι"

Στέλλα Βλαχογιάννη
____________________

"Η οικογένειά μας έπασχε
από μιαν ανίατη ασθένεια:τις αναμνήσεις"

Μάνος Ελευθερίου

όλο το σώμα μου συρτάρια

"Ζήσαμε πάντοτε αλλού και μόνον όταν κάποιος μας αγαπήσει
ερχόμαστε για λίγο."

Τάσος Λειβαδίτης
____________________

"πιάνομαι γερά από
τον τρόπο μου που έχω να σαρώνομαι"

Κική Δημουλά
____________________

"Κάθε φορά που σώζεται κάποιος συναντάει το παιδικό εαυτό του με τρύπες σ' ολόκληρο
το σώμα"

Χρήστος Βακαλόπουλος




followers