Το χειρότερο που μπορείς να κάνεις στον εαυτό σου είναι ν' ανοίγεις τα ματάκια σου το πρωί με ένα αίσθημα ματαιότητας στις κόγχες. Αδικείς όλο το κόσμο που ξανοίγεται μπρος στα πόδια σου κι άλλη μια μέρα κρεμάται επί ξύλου."...το χιόνι του Δεκέμβρη απόγεμα να πέφτει..."
(Πάρτο για ευχή μιας και κάπου εδώ τελειώνω.)
______
Θα περνώ αργά με ήσυχα βήματα
πλάι στα βαριά περήφανα κύματα
στο λιμάνι
Κι όταν με κοιτά ο κόσμος κατάματα
τι με πιάνει
έτσι ξαφνικά θα μου 'ρχονται κλάματα
Μια ζωή δυνατή
μια ζωή κουράστηκα
και θέλω ν' ανασάνω
να ξεσκάσω λιγο
Μια ζωή αντοχή
κάνω πια τσιγάρο και θα φύγω
Δε με παίρνει
του Θεού κι εγώ ψυχούλα σαν όλους σας
στριμωγμένη με δουλειές, πληγές
αγάπες σαν όλους σας.
πλάι στα βαριά περήφανα κύματα
στο λιμάνι
Κι όταν με κοιτά ο κόσμος κατάματα
τι με πιάνει
έτσι ξαφνικά θα μου 'ρχονται κλάματα
Μια ζωή δυνατή
μια ζωή κουράστηκα
και θέλω ν' ανασάνω
να ξεσκάσω λιγο
Μια ζωή αντοχή
κάνω πια τσιγάρο και θα φύγω
Δε με παίρνει
του Θεού κι εγώ ψυχούλα σαν όλους σας
στριμωγμένη με δουλειές, πληγές
αγάπες σαν όλους σας.
Κι όταν με κοιτά ο κόσμος κατάματα
τι με πιάνει
έτσι ξαφνικά θα μου 'ρχονται κλάματα.
(Μυρτώ Κοντοβά)
