Content

Τετάρτη, Οκτωβρίου 26, 2005

"κάτσε μέτρα"



Όλο το σώμα μυρίζει Halls. Κεράσι. Αναδύεται απ' τα πνευμόνια μου και φτάνει ως τις φτέρνες.
Τα μάτια καίνε. Τους βάζω θερμόμετρο αλλά έχουν τσακωθεί με τον υδράργυρο και δεν μου βγάζουν μια σταθερή τιμή. Να ξέρω, βρε αδερφέ, πόσο ακριβά να τα πουλήσω στο παζάρι του ληστή. Το κεφάλι ένα ατελείωτο "γκλιν γκλαν" σε κάθε βήμα. Και το στόμα ξερό πηγάδι. Η φωνή μπάσα, ικανή να πιάσει νότες της Κανελλίδου. Να πιάσει λέμε, όχι να αγκαλιάσει...
Κοιτάζω έξω.....Μετράω κίτρινα και πορτοκαλιά φώτα. 1,2,3,4... Έτσι πάνε αυτά. Άλλα παιδάκια μετρούσανε αστέρια και άλλα θερμοσίφωνες και φώτα πολυκατοικιών...Κάπου όμως χάνω τους υπολογίσμους....Κι εμείς; Πότε σταματήσαμε να είμαστε παιδάκια; Κι αφού σταματήσαμε γιατί ακόμα μετράμε; Ουφ!

Είκοσι "γκλιν γκλαν" και βρίσκομαι κάτω απ' τα σκεπάσματα.

Λοιπόν,

Ποιος θα μου κεντήσει μαξιλάρι μαγικό;

3 σπόροι:

Πολιορκητής says:
at: Πέμπτη, Οκτωβρίου 27, 2005 5:37:00 π.μ. είπε...

Δεν τα πάω καλά με τα παραμύθια που γράφουν άλλοι εν αντιθέσει με τα τραγούδια, διότι έπαψα να γράφω εδώ και δέκα χρόνια.

...Μια περιπέτεια, μι’ αγάπη μικρή
μια ιστορία γλυκιά και πικρή
ένα φεγγάρι που ζει μια βραδιά
ένα πικρό "έχε γεια"....

costas says:
at: Πέμπτη, Οκτωβρίου 27, 2005 11:59:00 π.μ. είπε...

Τι είπες;
Πότε σταματήσαμε να είμαστε παιδάκια;
Rosebud?

παπαρούνα says:
at: Παρασκευή, Οκτωβρίου 28, 2005 2:50:00 π.μ. είπε...

#πολιορκητή,έγραφες παραμύθια; Δημοσίευσε κανένα. Είμαι περίεργη!
Πάντως υπάρχουν και τα παραμυθοτράγουδα όπως ο Διομήδης του Γκαϊφύλλια ;ρ
#Κώστα, νομίζω ότι τώρα πια γίνομαι παιδάκι μόνο όταν με βολεύει...

Η φωτογραφία μου
Επέλεξα επίτηδες την οδό Μαυροματαίων, για να ξορκίζω την έκφραση "μαύρα μάτια κάναμε να σε δούμε"... Γ.Ξανθούλης
"ο σουρεαλισμός αποδεικνύει ότι το υπερπραγματικό είναι η ίδια η ανυπότακτη πραγματικότητα απαλλαγμένη από το κοινότοπο."
Μαλβίνα Κάραλη
____________________

"Μασάω λαίμαργα το καιρό
κι όλο σε περιμένω"

Γιάννης Κοντός

στο ψάξιμο

"Νύχτωσε πάλι
Η μέρα που ήταν να 'ρθει σήμερα τι απέγινε;"

Γιάννης Αγγελάκας
____________________

"Έχω ζήσει τόση πολύ βουβαμάρα εδώ μέσα, που για μένα τα γράμματα παίζανε το ρόλο συζήτησης. Μετά κατάφερα να κουβεντιάζω ολομόναχη."
Ιωάννα Καρυστιάνη
"Κανείς να μη μάθει πώς ζήσαμε,
κανείς να μην ξέρει από πού ερχόμαστε και, προπαντός,
κανείς να μη μάθει ποτέ πώς πεθάναμε."

Γιώργος Χειμωνάς
____________________

"Είναι η περίληψη
των σιωπών μου που εκρήγνυται και φέγγω ολόκληρη
όταν λυπάμαι"

Στέλλα Βλαχογιάννη
____________________

"Η οικογένειά μας έπασχε
από μιαν ανίατη ασθένεια:τις αναμνήσεις"

Μάνος Ελευθερίου

όλο το σώμα μου συρτάρια

"Ζήσαμε πάντοτε αλλού και μόνον όταν κάποιος μας αγαπήσει
ερχόμαστε για λίγο."

Τάσος Λειβαδίτης
____________________

"πιάνομαι γερά από
τον τρόπο μου που έχω να σαρώνομαι"

Κική Δημουλά
____________________

"Κάθε φορά που σώζεται κάποιος συναντάει το παιδικό εαυτό του με τρύπες σ' ολόκληρο
το σώμα"

Χρήστος Βακαλόπουλος




followers