Content

Τρίτη, Οκτωβρίου 04, 2005

"να σου πετώ αστέρια"


Η νοσοκόμα-Τζένη λέει: "Πάρε μια βαθιά ανάσα" και χώνει την πεταλουδίτσα μέσα στην πρησμένη φλέβα. Δε τολμώ να κοιτάξω. Τσίμπημα καρφίτσας...Σιγά τον πόνο, θα μου πεις. Εδώ ζήσαμε και χειρότερα. Μέχρι να αρχίσω όμως να πεταλουδίζω από το φόβο παρηγορούμαι με την ιδέα της πορτοκαλάδας που υποτίθεται πως θα μου διναν μετά. Τουλάχιστον έτσι συνηθίζουν.
Έτσι;
"Χαλάρωσε τη χούφτα σου", και η πεταλούδα να συνεχίζει να ρουφά. Ανανέωσις αίματος.
Λες να καταβροχθίζει και όλες τις τοξίνες που μας κόλλησε το καλοκαίρι;
"Πάρε άλλη μια ανάσα",λέει. "Τελειώσαμε;", ξεψυχάω. "Ε, τί νόμιζες;". Άλλο ένα τσίμπημα. Όταν ενσωματώνονται ξένα πράματα στο σώμα σου πονάς, αλλά τα συνηθίζεις. Όταν αυτά πρέπει να φύγουν, πάλι πονάς... Μόνο ανανεωμένη δεν αισθανόμουν.
Γιατί;
Πήγα να σηκωθώ. "Σιγά, καλέ, που πας; Μη μας σωριαστείς...", με πήρε στο ψιλό η Τζένη. Κόβει με τα δόντια ένα κομμάτι λευκό τσιρότο και φτιάχνει με λίγο μπαμπάκι ένα αυτοσχέδιο έμπλαστρο. Σφραγίζει την μικρή πληγή και αποχωρώ σαν τραυματίας πολέμου με ύφος πονεμένο.
"Ρε συ Τζένη, που είναι η πορτοκαλάδα μου;"

5 σπόροι:

costas says:
at: Τρίτη, Οκτωβρίου 04, 2005 11:44:00 μ.μ. είπε...

παπαρούνα
πορτοκαλάδα
πεταλουδα.
Τι άλλο αρχίζει απο Π?
Πίστη?

scorpina says:
at: Τετάρτη, Οκτωβρίου 05, 2005 8:54:00 π.μ. είπε...

καλημερούδια!!!!

Πάει, πέρασε....

έτσι δε λένε?

ή μήπως να σου πω το άλλο?

''Μέχρι να παντρευτείς, θα γιάννει!!!''

street spirit says:
at: Τετάρτη, Οκτωβρίου 05, 2005 7:56:00 μ.μ. είπε...

κρίμα, χωρίς πορτοκαλάδα... :(

sadistria says:
at: Πέμπτη, Οκτωβρίου 06, 2005 9:04:00 π.μ. είπε...

Πουρνό πουρνό σηκώθηκα για να σου πω, πως την επόμενη φορά πρέπει να κλείσεις τα μάτια σου και να σκεφτείς κάτι όμορφο: τη μεγαλύτερη χυλόπιτα που έχεις δώσει....
(χι! χι! χι! -διαβολικό-τριβολικό)...

χαμογέλα μου...

παπαρούνα says:
at: Πέμπτη, Οκτωβρίου 06, 2005 11:23:00 π.μ. είπε...

#Κώστα, πολλές πολλές λεξεις αρχίζουν από Π, αλλά δεν είναι όλες τους καλές :ρ
Για θέματα πίστης όμως θα απευθυνθείς στην Αρετή...:) Εγώ ακόμα δεν έχω ξεμπερδέψει με το ζήτημα της μετενσάρκωσης. Μ' έμπλεξε πιο πολύ και η Ιουλίτα
#Σκορπίνα, πότε επιστρέφει ο Έλβις;
#Πνεύμα του δρόμου, η Τζένη ακόμα να με κεράσει πορτοκαλάδα...:D
#Σάντι, :-).Μάλλον καλά στα λέει η σκορπίνα...:Ρ

Η φωτογραφία μου
Επέλεξα επίτηδες την οδό Μαυροματαίων, για να ξορκίζω την έκφραση "μαύρα μάτια κάναμε να σε δούμε"... Γ.Ξανθούλης
"ο σουρεαλισμός αποδεικνύει ότι το υπερπραγματικό είναι η ίδια η ανυπότακτη πραγματικότητα απαλλαγμένη από το κοινότοπο."
Μαλβίνα Κάραλη
____________________

"Μασάω λαίμαργα το καιρό
κι όλο σε περιμένω"

Γιάννης Κοντός

στο ψάξιμο

"Νύχτωσε πάλι
Η μέρα που ήταν να 'ρθει σήμερα τι απέγινε;"

Γιάννης Αγγελάκας
____________________

"Έχω ζήσει τόση πολύ βουβαμάρα εδώ μέσα, που για μένα τα γράμματα παίζανε το ρόλο συζήτησης. Μετά κατάφερα να κουβεντιάζω ολομόναχη."
Ιωάννα Καρυστιάνη
"Κανείς να μη μάθει πώς ζήσαμε,
κανείς να μην ξέρει από πού ερχόμαστε και, προπαντός,
κανείς να μη μάθει ποτέ πώς πεθάναμε."

Γιώργος Χειμωνάς
____________________

"Είναι η περίληψη
των σιωπών μου που εκρήγνυται και φέγγω ολόκληρη
όταν λυπάμαι"

Στέλλα Βλαχογιάννη
____________________

"Η οικογένειά μας έπασχε
από μιαν ανίατη ασθένεια:τις αναμνήσεις"

Μάνος Ελευθερίου

όλο το σώμα μου συρτάρια

"Ζήσαμε πάντοτε αλλού και μόνον όταν κάποιος μας αγαπήσει
ερχόμαστε για λίγο."

Τάσος Λειβαδίτης
____________________

"πιάνομαι γερά από
τον τρόπο μου που έχω να σαρώνομαι"

Κική Δημουλά
____________________

"Κάθε φορά που σώζεται κάποιος συναντάει το παιδικό εαυτό του με τρύπες σ' ολόκληρο
το σώμα"

Χρήστος Βακαλόπουλος




followers