Content

Κυριακή, Σεπτεμβρίου 18, 2005

"ποδήλατο που θέλει να βγει στον ουρανό"


Κοιτάζω μιά τις φωτογραφίες με θέα τον Αργοσαρωνικό, μιά τις μελανιές στα πόδια. 5 στο σύνολο. Τρεις στο δεξί και δυο στο αριστερό. Και εκπλήσσομαι που δεν έχουν φύγει ακόμα. Μα ποιος μαλάκας είπε ότι το ποδήλατο δε ξεχνιέται ποτέ; Μέχρι να προσαρμόσω το σώμα μου και να βρω την ελάχιστη ισορροπία εκεί πάνω έκανα όλα τα ακροβατικά του τσίρκου Medrano! Άμα έχεις συνηθίσει σε ροζ απλό ποδηλατάκι άντε να σκαρφαλώσεις σε θηρίο, που δε φτάνεις το πεντάλ, και έχει καρφιτσωμένες περίεργες ταχύτητες στο τιμόνι.


Γι' αυτό το ξαναλέω. Οι σχέσεις πρέπει να χτίζονται σε κοινά "θέλω", σε αξίες και όχι στην ανημποριά σου να ψελλίζεις "όχι". Πίστεψέ με. Αν δε γίνεις εσύ ο Μεταξάς την ώρα που χρειάζεται, κάποιος άλλος θα σου επιτάξει το σπίτι. Γιατί θα έρθουν και τα φεγγάρια που θα σου επιβληθούν άνθρωποι, ψεύτικα χαμόγελα, μασημένες λέξεις και εσύ ούτε να ανασάνεις δε θα τολμήσεις. Τουλάχιστο, βρες τη δύναμη μέχρι τότε να μην κάνεις πίσω. Ύστερα, βλέπουμε ποια επανάσταση θα εφεύρουμε πάλι.

Θα μου πεις τώρα τι σχέση έχουν αυτές οι δυο παραγράφους μεταξύ τους...Ίσως αν αντικαταστήσεις τη λέξη "ποδήλατο" με τη λέξη «ζωή»...;
Καλύτερα;

12 σπόροι:

Art Attack says:
at: Κυριακή, Σεπτεμβρίου 18, 2005 1:44:00 μ.μ. είπε...

Αν αντικαταστησουμε την λεξη "ποδηλατο" με τη λεξη "σεξ" ?

παπαρούνα says:
at: Κυριακή, Σεπτεμβρίου 18, 2005 4:43:00 μ.μ. είπε...

"...σεξ που θέλει να βγει στον ουρανό";
too kinky for me!

περιττό να σου πω πως θέλω να βάλω αυτό που έφτιαξες σαν background,αλλά οι λειψές γνώσεις μου δε με φτάνουν μέχρις εκεί...

Art Attack says:
at: Κυριακή, Σεπτεμβρίου 18, 2005 7:39:00 μ.μ. είπε...

Θα πατησεις εκει που λεει πανω πανω
"Blogger" θα βγεις καπου που θα λεει 'change settings" θα πατησεις εκει και θα βρεις το "template".Εκει μεσα εναι τα στοιχεια για το δικο σου template.
Επειδη δεν το ξερω (εγω εχω αλλο)
θα πρεπει να βρεις κατι η μια σειρα
που να αναφερει την εικονα του φαρου(αν υπαρχει και δεν ειναι κρυφη).Αυτη τη σειρα θα την κανεις
copy καπου,ωστε να την εχεις.Θα
αντικαταστησεις....η μαλλον κατσε
να κανω ενα blog σαν το δικο σου να το ψαξω και επανερχομαι.

Art Attack says:
at: Κυριακή, Σεπτεμβρίου 18, 2005 8:02:00 μ.μ. είπε...

Οκ ευκολο
Θα πας εκει που λεει "template"
Eκει καπου στην 50-52 σειρα απο πανω θα βρεις το εξης:
#wrap2 {
background:url("http://www.blogblog.com/harbor/lighthouse.jpg") no-repeat left top;
}

Eκεινο που σε ενδιαφερει ειναι να
σβησεις ΜΟΝΟ το "http μεχρι το jpg"
και να βαλεις το "http://.....jpg"
που σ'ενδιαφερει (δηλ.την εικονα που θελεις).
Πως θα γινει αυτο?
(γιατι υποτιθεται καπου πρεπει να ειναι αποθηκεθμενη)
Θα κανεις το εξης
Θα ποσταρεις την εικονα που εφτιαξα
και αφου το κανεις και θα υπαρχει
ως ποστ στη σελιδα σου,θα μπεις ξανα στο μπλογκ σου,θα πας στο ποστ
αυτο θα πατησεις πανω στην εικονα
και αυτη θα ανοιξει σε μια αλλη σελιδα μεγενθυμενη.Σωστα?
ε θα δεις πανω στον explorer σου
κατι σαν κι'αυτο :
http://photos1.blogger.com/blogger/7778/1416/1600/paparouna.jpg

θα το κανεις copy και θα το βαλεις
στη θεση του αλλου και θα εχεις αυτο που θελεις.Παραδειγμα :

#wrap2 {
background:url("http://www.blogblog.com/harbor/lighthouse.jpg") no-repeat left top;
}
........σβηνεις και γινεται:

#wrap2 {
background:url("http://photos1.blogger.com/blogger/7778/1416/1600/paparouna.jpg") no-repeat left top;
}


ΜΕΤΑ ΠΑΤΑΣ Save template changes και εισαι ΟΚ.
Κουραγιο.Βημα βημα και θα τα καταφερεις.Δεν ειναι δυσκολο!

street spirit says:
at: Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 19, 2005 12:37:00 π.μ. είπε...

αν το αλλάξεις με τη λέξη εαυτός μου... ;)

neraida says:
at: Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 19, 2005 12:47:00 μ.μ. είπε...

Ύστερα, βλέπουμε ποια επανάσταση θα εφεύρουμε πάλι.

Αυτό είναι που με τρομάζει πιο πολύ... Σταμάτησα ή μάλλον το κάνω όλο και πιο αραιά πια, να εφευρίσκω "επαναστάσεις". Αυτή είναι η διαφορά του τώρα μου, από το χτες μου. Γι αυτό το χτες μου φαντάζει καλύτερο, έτσι όπως το ζωγραφίζουν οι μελανιές.

scorpina says:
at: Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 19, 2005 1:12:00 μ.μ. είπε...

ελα όμως που η ζωή δε μαθαίνεται σαν ποδήλατο...μόνο συνηθίζεται..

Art Attack says:
at: Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 19, 2005 9:13:00 μ.μ. είπε...

Εγω ακομα δεν ειδα ενα ευχαριστω
και αρχιζω και τα παιρνω...

CD says:
at: Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 19, 2005 11:08:00 μ.μ. είπε...

τι εγινε ρε παιδια?

παπαρούνα says:
at: Τρίτη, Σεπτεμβρίου 20, 2005 2:25:00 π.μ. είπε...

#αρτ-αττακ,δε πιστεύω να έχεις την ιδέα πως είμαι όλη την ώρα συνδεδεμένη...σκόπευα να σε ευχαριστήσω μόλις ξαλάφρωνα λίγο το πρόγραμμά μου.Τέσπα.Σε ευχαριστώ για τις αναλυτικότατες πληροφορίες όπως και για την εικόνα.Οποιαδήποτε στιγμή θες πές μου και θα την βγάλω.Δεν έχω κανένα πρόβλημα. Να σαι καλά.

#πνεύμα του δρόμου,συμφωνώ:)

#νεράιδα, έχω την ψευδαίσθηση πως μόνο με εφεύρεση καινούργιων δράσεων ή και αντιδράσεων θα περπατάμε..

#σκορπίνα, πως μπορείς να συνηθίσεις κάτι αν πρώτα δε το έχεις μάθει;

Art Attack says:
at: Τρίτη, Σεπτεμβρίου 20, 2005 10:15:00 π.μ. είπε...

Ξερω οταν απουσιαζει ο τονος της
φωνης πολλα μπορουν να παρεξηγηθουν
αλλα σε διαβεβαιω εκανα πλακα..
:)

Y.Γ Να κανεις οτι θελεις τη φωτο
δεν μου ανηκει,αλλα κατι δεν μου κολλαει με το φοντο του template σου.Θα ποσταρω ακομα μια εκδοχη,προσπαθωντας να την ταιριαξω
καλυτερα.Δες καποια στιγμη κατω κατω στις φωτο και καντην copy.Εκτος κι'αν σου αρεσει ετσι,
οποτε παω πασο.

παπαρούνα says:
at: Τρίτη, Σεπτεμβρίου 20, 2005 3:39:00 μ.μ. είπε...

σ'ευχαριστώ ,μπορεί να την επεξεργαστώ κι εγώ κάποια στιγμούλα στο φώτοσοπ και να τη βάλω.

Η φωτογραφία μου
Επέλεξα επίτηδες την οδό Μαυροματαίων, για να ξορκίζω την έκφραση "μαύρα μάτια κάναμε να σε δούμε"... Γ.Ξανθούλης
"ο σουρεαλισμός αποδεικνύει ότι το υπερπραγματικό είναι η ίδια η ανυπότακτη πραγματικότητα απαλλαγμένη από το κοινότοπο."
Μαλβίνα Κάραλη
____________________

"Μασάω λαίμαργα το καιρό
κι όλο σε περιμένω"

Γιάννης Κοντός

στο ψάξιμο

"Νύχτωσε πάλι
Η μέρα που ήταν να 'ρθει σήμερα τι απέγινε;"

Γιάννης Αγγελάκας
____________________

"Έχω ζήσει τόση πολύ βουβαμάρα εδώ μέσα, που για μένα τα γράμματα παίζανε το ρόλο συζήτησης. Μετά κατάφερα να κουβεντιάζω ολομόναχη."
Ιωάννα Καρυστιάνη
"Κανείς να μη μάθει πώς ζήσαμε,
κανείς να μην ξέρει από πού ερχόμαστε και, προπαντός,
κανείς να μη μάθει ποτέ πώς πεθάναμε."

Γιώργος Χειμωνάς
____________________

"Είναι η περίληψη
των σιωπών μου που εκρήγνυται και φέγγω ολόκληρη
όταν λυπάμαι"

Στέλλα Βλαχογιάννη
____________________

"Η οικογένειά μας έπασχε
από μιαν ανίατη ασθένεια:τις αναμνήσεις"

Μάνος Ελευθερίου

όλο το σώμα μου συρτάρια

"Ζήσαμε πάντοτε αλλού και μόνον όταν κάποιος μας αγαπήσει
ερχόμαστε για λίγο."

Τάσος Λειβαδίτης
____________________

"πιάνομαι γερά από
τον τρόπο μου που έχω να σαρώνομαι"

Κική Δημουλά
____________________

"Κάθε φορά που σώζεται κάποιος συναντάει το παιδικό εαυτό του με τρύπες σ' ολόκληρο
το σώμα"

Χρήστος Βακαλόπουλος




followers