"it's funny but i have no sense of living"

Αύγουστος φώτα, το πιανάκι κάνει τρίλιες πάνω στο κύμα κι ο Πειραιάς διώχνει πλοία. Περπατάς ξυπόλητη σε καυτά μάρμαρα και ψάχνεις για δουλειά, kariera.gr και τα τοιάυτα. Αναστενάρισα. Επισήμως ανεργη. Πανωπλία το μειδίαμα, μα το άγχος σου τρυπάνι.
Ο καθένας δικαιούται μια φέτα θάλασσα, κι εσύ μασάς κουκούτσια. Πότε φτάνει εκείνη η στιγμή που ο άνθρωπος ξεμυτά σαν καρπός από το χώμα και όλοι χαζεύουν το δροσερό πράσινο των φύλλων του; Όλα γύρω να σου δείχνουν την οδό Υπομονής. Αγία-Νοσταλγία, με τσάκισες.
Σου λείπει η τρυφερότητα και το νοιώθω στο δέρμα σου. Σ' αγγίζουν και σε χτυπά ρεύμα. Πετάγονται οι πόροι, ζητάνε και άλλο. Ντοπάρεσαι με χάδια, κι ο εθισμός ανεξέλεγκτος.
Σε παρακαλώ, θα ρθεις αύριο πάλι;