"Στο αφιόνι, στην παπαρούνα κατέφευγαν τα παλιά χρόνια κάποιες μανάδες για να κοιμίζουν τα μωρά τους.Η πρακτική αυτή δεν περιοριζόταν στις απόμακρες αγροτικές περιοχές. Όπως διαβάζουμε (Γιάννης Σιμωνέτης, "Η Αθήνα κάποτε", εκδ. Φιλιππότη), στην καρδιά της Αθήνας, στου Ψυρρή, υπήρχε γύρω στο 1935 ένα μικρό κατάστημα όπου πήγαιναν οι κάτοικοι του Μοναστηρακίου, των Αέρηδων, του Θησείου και των Πετραλώνων. Από εκεί αγόραζαν, "έναντι ενός πεντάδραχμου, μία δόση από ένα μαυριδερό ζαχαρούχο παχύρευστο σιρόπι το οποίο προκαλούσε βαθύ και παρατεταμένο ύπνο κυρίως στα πολύ μικρά παιδιά"."Τράβα να μου αγοράσεις πέντε δραχμές "ύπνο", είπε η θεία στο ανίψι της, δηλαδή στον 9χρονο τότε συγγραφέα, για να ησυχάσει το ζωηρούτσικο βρέφος. Και μόλις έβρεχαν τα χείλη του με τον "ύπνο", που ήταν πνιγμένος στο κανελογαρίφαλο, εκείνο ξεραινόταν μακαρίως. [...] "
Μαριάννα Τζιαντζή, "Καθημερινή"-Μάρτιος 2005
3 σπόροι:
at: Παρασκευή, Ιανουαρίου 27, 2006 8:04:00 π.μ. είπε...
Μακάρι να το πουλούσαν ακόμα. Δε μπορώ άλλο πια τα ποτά και τα αγχολυτικά.
at: Παρασκευή, Ιανουαρίου 27, 2006 5:33:00 μ.μ. είπε...
έχω ακούσει ότι η παπαρούνα λέγεται και υπνοφόρος...
ή αλλιώς "τί πίνεις και δε μας δίνεις;"
Ποιος με πιάνει,μαμάαα!:D
at: Δευτέρα, Ιανουαρίου 30, 2006 10:13:00 π.μ. είπε...
Θελω ενα κιλο παπαρούνες!!!!!! απ τις καλές!!!
Δημοσίευση σχολίου